Μ’ αρέσει που τσαλακώνουμαι,
που δεν αναδιπλόνουμαι,
που γράφω στα παπούτσια μου,
παλιά και στα καινούργια μου,
γραβάτες κα μεταξωτά
σώβρακα και φανέλες
και δεν πουλώ τα φούμαρα
μεταξωτές κορδέλες .
...
Xάβρα Ελλήνων χάβρα
τα κέρατα μου μαύρα
μαύρο μου το φελέκι.
Εδώ αστράφτει και βροντά
αλλού τ’ ακούει η γιαγιά
κι' άλλού ο παππούς τα βλέπει
...
Δεν προσκολλώμαι στα παρελθόντα
από τους χρόνους αγαπώ τον ενεστώτα.
Και από τις εγκλίσεις των ρημάτων
τετελεσμένων, ζώντων και αθανάτων,
στη καθαρεύουσα και στη δημοτική,
απεχθάνομαι τη προστακτική.
...
Xρωστάω στον άγιο κερί
στο διάολο λιβάνι
Με κυνηγούνε άγγελοι
μαζί και πολισμάμοι..
...
Τα ρεπορτάζ,εντεταλμένες διαρροές
τα αποκλειστικά,γκρίζες διαφημίσεις
τα σχόλια ,πληρωμένες καταχωρίσεις
τα άρθρα,υφέρπουσες συναλλαγές.
...
Αμα δεν έχεις τι να πεις
κάλιο να σωπαίνεις.
Κι΄αμα δε ξέρεις πως θα βγείς
καλύτερα μη μπαίνεις.
...
Eγώ δεν θέλω να βαδίσουμε μαζί
τα δικά μου μονοπάτια.
Θέλω να αντικρύσω την αυγή
μέσα από τα δικά σου μάτια.
...
Τα στερνά τιμούν τα πρώτα
και τα αλλοτινά χτυπούν τη πόρτα.!!
....
Eγώ δεν έχω αρώματα
να στάξω στο κορμί σου.
Με λόγια αγάπης τρυφερά
θ’αλείψω τη ψυχή σου.
...
Θέλω να γράψω για τον έρωτα
θέλω να να πω για την αγάπη,τη φιλία.
Μα γίναν όλα εμπορεύσιμα,όλα ξενέρωτα
στιχάκια, πίνακες κι’ απούλητα βιβλία
...
Βαρύ φορτίο η φτώχεια και πονά
λυγίζει γόνατα και τα κορμιά κοντένει.
Όποιος δεν έζησε φτωχός δεν συμπονά
κι όποιος δε πείνασε ποτέ του δε χορταίνει
...
Όλα τα αστέρια τ’ ουρανού για μένανε φωτίζουν
κι’ όλα τα λούλουδα του αγρού για σένανε ανθίζουν.
Για σένα και για μένανε , τα λούλουδα και τ’άστρα
για σένα και για μένανε , χτίζει η αγάπη κάστρα.
...
Κάθε που χαράζει η μέρα βγαίνω και πιο δυνατός..
Είναι φίλος μου ο ήλιος.Φίλος μου και αδερφός.
...
Ο Τζάκ ο σκύλος είναι μόνιμος κάτοικος στο πάρκο
είναι πολύ φιλάνθρωπος και πρώτο φιλαράκι.
Στέκει φρουρός όταν κοιμάμαι στο παγκάκι
και όταν βρέχει στα γιοφύρια από κάτω.
....
Μείναμε ρέστοι και ταπί
σα τα σκυλιά τ’ αδέσποτα
ίνα πληρωθή η γραφή..
Νυν απολύεις τον δούλον σου δέσποτα.!!!
....
Tί είναι μάτια μου η ζωή
δεν περίμενα κανείς να μου το μάθει.
Το έχω νοιώσει στο πετσί.
Είναι αγάπες, όνειρα, μίση, καημοί και λάθη.
Δεν μου το είπαν στα χαρτιά
δεν μου το μάθανε δασκάλοι στα σχολεία
Το έμαθα στην αγορά
στις φάμπρικες , στα γκρίζα καφενεία.
....
Παράπλευρες απώλειες.
γαζίες και μανόλιες
σβήνουν στο πέρασμα σου.
Άντρες μ΄ατσάλινη καρδιά
σαν βλέπουν τόση ομορφιά
φυλλοροούν μπροστά σου.
...
Kαρδιά που τον ήλιο παγώνει
η δική σου καρδιά.
Βράζει μέσα σου κοχλάζει
η αμαρτία κι΄ή ψευτιά
—
Ζητάω πίστωση καιρού κι' ένα τσιγάρο.
για να σε βγάλω απ' το νου,μπάς και ρεφάρω.
Έκανα χρόνια να σε βρώ,χιλιάδες μίλια.
μ' αλλού εγώ ποντάρισα κι' αλλού έκατσε η μπίλια.
...
Ένα κομάτι του λαού είμαι και γω.
χρόνια αλοπαρμένο...
Τη μια με θέλουν καρπερό
την άλλη ευνουχισμένο.
......
Ανάσταση δεν προσδοκώ
γιατί δεν έχω σβήσει
Θα το παλέυω για να ζώ
ως ότου ο ήλιος σβήσει.
.......
Δεν θέλω να φιλοσοφώ,θέλω να ζήσΩ
δεν θέλω άλυτα ζητήματα να λύσω.
Δεν είμαι εγώ για τα τρανά και τα σπουδαία
με ταπεινούς θέλω να κάνω εγώ παρέα.
Για τούτο λέω μιαν ημέρα να σαλπάρω
Κι ούτε εξάντα ,ούτε χάρτη δεν θα πάρω
Ένα μου είπανε,ένα έζησα κι΄ένα μονάχα οίδα
Για τους φτωχούς όπου γης είναι πατρίδα.
...
Όλα τα αστέρια τ’ ουρανού για μένανε φωτίζουν
κι’ όλα τα λούλουδια του αγρού για σένανε ανθίζουν.
Για σένα και για μένανε , τα λούλουδα και τ’άστρα
για σένα και για μένανε , χτίζει η αγάπη κάστρα
....
Ρηγματωμένα πρόσωπα,
αυλάκωμένοι δρόμοι
Στη πόλη που μεγάλωσα
που αγάπησα και πόνεσα
Τριγυρνούν αδέσποτα
αγύρτες κι αστυνόμοι
...
Φεύγω μανούλα μου γι’ αλλού πάω σε άλλη ρούγα
κάλιο να ζώ σε κουρελού παρά μέσα σε στρούγκα.
Φεύγω γιατί με πρόδωσε η ίδια μου η πατρίδα
χίλιους καημούς με πότισε και μια χαρά δεν είδα.
...
Σ’ένα κόσμο που καίγεται που σβήνει
δεν του ρίχνεις νερό.
Ρίχνεις κι’άλλη βενζίνη
να καεί ότι απόμεινε σάπιο και παλιό
...
M’ αρέσουν τα ψηλά βουνα, τα άγρια λουλούδια
Μάρέσουν τα μακρόσυρτα λυπητερά τραγούδια
...
Γεννημένος στις δύο του Μάρτη
μουντζούρωσα μια πάνα λευκή
τη κρέμασα στο μεσιανό κατάρτι
κι΄ανοίχτηκα σε πέλαγος βαθύ.
Η πάνα έγινε παντιέρα
και γκόμενα μου η ζωή.
Μα θάρθει κάποτε μια μέρα
που η γκόμενα θα μ’άρνηθεί .
...
Βαρύ φορτίο η φτώχεια και πονά
λυγίζει γόνατα και τα κορμιά κοντένει.
Όποιος δεν έζησε φτωχός δεν συμπονά
κι όποιος δε πείνασε ποτέ του δε χορταίνει.
...
Kάποιες αχτίνες που τρυπώνουν απ’ τις γρίλιες
τις έχει στείλει ο θεός να μου κρατάνε τσίλιες.
Να βλέπω πότε έρχεται και πότε φεύγει η νύχτα
να έχω κάτι να μετρώ να μου περνάει η πίκρα
...
Eγώ δεν έχω αρώματα
να στάξω στο κορμί σου.
Με λόγια αγάπης τρυφερά
θ’αλείψω τη ψυχή σου.
....
Κάθε που χαράζει η μέρα βγαίνω και πιο δυνατός..
Είναι φίλος μου ο ήλιος.Φίλος μου και αδερφός.
...
Ποτέ δεν σ’ αναζήτησα
Ούτε και η μορφή και η αγάπη σου μου λείπει
Γιατί για μένα ήσουνα
Της Κυριακής χαρά και της Δευτέρας λύπη .
....
...
Αμα δεν έχεις κάτι να πεις
κάλιο να σωπαίνεις
Κι΄αμα δε ξέρεις πως θα βγείς
καλύτερα μη μπαίνεις
...
Εμείς ποτέ δεν σμίξαμε
σαν ρίμες καταλήξαμε
σ’ένα φθηνιάρικο και νοικιασμένο στρώμα.
Μπλέξαμε τις ανάσες μας..
τα αρχέγονα τα πάθη μας
και δανειστήκαμε ο ένας του αλλουνού το σώμα..
Ποιος υφαίνει το σκοτάδι
σε ποιάς βάβως αργαλειό.
Το μαλλί ποιός το λανάρει
ποιός κουρεύει τον καιρό.
....
Κάποτε σαν κινούσαμε πρωί για τη δουλειά
μ΄ένα φιλί μας ξεπεροβόδιζε η χαρά.
Τώρα η στεναχώρια καρτερεί
στο πλατύσκαλο πριν να χαράξει η αυγή.
Κι ότι ονειρευτήκαμε το βράδυ σαν παιδιά
καφές πικρός στα χείλη, φαρμάκι στη καρδιά.
Σκυφτοί στα πεζοδρόμια , βαδίζουμε τυφλά
πριν ανατείλει ο ήλιος , πλακώνει η καταχνιά....
....
Μπορεί εσύ να μην έχεις κόμπλεξ
κατωτερότητας απέναντι τους..
Αυτοί όμως έχουν κόμπλεξ
ανωτερότητας απέναντι σου.
...
Δεν μετανοιώνω πούφυγες μία φορά ακόμη
θυμώνω που με έβαλες και ζήτησα συγνώμη.
Γέμισες το δισάκι σου το κρέμασες στο ώμο
για νάχεις τη συγνώμη μου προσφάι για το δρόμο
....
Φίλοι που φύγαν από χρόνια κι είχε ρημάξει η φωλιά
ξανάρθαν σαν τα χελιδόνια και ξαναπιάσανε δουλειά.
Κλαδί κλαδί τη ξαναχτίζουν, μ’άλληλεγγύη,αγάπη,ελπίδα.
Να μη ξεχνάμε μας θυμίζουν τι πρέπει νάχουμε πυξίδα.
.....
....
Της δεύτερης ανάγνωσης παιδί
της γαλαρίας και λαθρεπιβάτης
στο ξώφαλτσο με βρήκε η ζωή
με περιμάζεψε ένας έρωτας αντάρτης.
Μούμαθε λόγια να μιλώ και λέξεις να κεντίζω
μούμαθε πως να άγαπώ και όσο ζω να ελπίζω.
.....
Όσοι μιλούνε για αγάπη
και δεν την χάρισαν ποτές
Σαρακοστή χωρίς το Μάρτη
μήνας με δίχως Κυριακές
χώρα που σβήστηκε απ΄το χάρτη
τα λόγια τους και οι γραφές.
...
Όσοι για έρωτα μιλούνε
και δεν φτερούγισε η καρδιά
μάλλον το άλλο εννοούνε.
Τα πληρωμένα τα φιλιά
κορμιά που δεν αναρριγούνε
και τεμαχίζει η νυχτιά.
////////
Για τ’ άγια και ιερά μου που ξεφτίσανε
τα γράμματα που μείνανε κενά
τα πάθη μου που μαρτυρήσανε
τα περασμένα και τα τωρινά
αγάπη τρέφω πλέρια.
Γιατί με μάθανε πως η ζωή η πουτάνα
κι ο νταβαντζής ο θάνατος
αίμα ρουφάνε κι οι δυό από τη ίδια στάμνα
κανείς δεν είναι αθάνατος
ούτε και τα αστέρια.
.....
Nάσουν ζωή άσπρη σαν χιόνι
άσπρη να φαίνονταν οι χαρακιές.
Κείνες που αφήνουν οι μαύροι χρόνοι
όταν πληγώνεσαι χωρίς να κλαίς.
....
Όταν η οργή σε βρίσκει και ζητάει μερτικό
βάλε πάγο στο ουίσκι στο κρασί ρίξε νερό.
Τα αιματοβαμμένα ξύδια, έχουνε γεύση πικρή
και του χάρου τα στολίδια, δεν τα βλέπουν οι νεκροί.
.....
Σαν αρτεσιανό νερό που δεν σε ξεδιψάει
σαν τον αμάραντο ανθό που μύρα δεν σκορπάει
σαν το αηδόνι στο κλαδί που δε λαλεί δε κρένει
είναι η αγάπη σου μικρή και στο γκρεμό με σέρνει.
.....
Παράδεισο και κόλαση εγώ δεν ζευγαρώνω
το δίκιο και το άδικο θα ράβω ,θα ξηλώνω.
Έχω ξεκάθαρη ματιά και γνώμη δεν αλλάζω
ποτέ στο ίδιο το μαντρί αυτά τα δυό δεν βάζω.
.....
Εκανα λάθη που ακόμα τα πληρώνω
και δεν θα πω από τυφλό εγωισμό,δεν μετανοιώνω
ούτε πως τάχατες τα λάθη μου αγαπώ και καμαρώνω.
Θα πω μονάχα πως δεν φέρω το αλάθητο, ζητώ συγνώμη
κι ότι μπορώ να διορθώσω .. Διορθώνω.
.....
Πως γράφεται το άλφα κι η αρχή..
μ’αγάπη που φωλιάζει στη ψυχή
Πως γράφεται το βήτα και το γάμα…
με βάσανα και γεννετήσιο κλάμα.
Πως γράφεται το κεφαλαίο δέλτα..
με δυό και μια διπλή κουβέρτα.
Πως γράφεται το έψιλον και ζήτα..
με έρωτα,ζωή κι’ έναστρη νύχτα..
***
ένα παιχνίδι παιδικό
που εύχομαι να μην το βαρεθώ
καi όσο κι αν μεγαλώνω
στιχάκια να σκαρώνω.
....
Για ένα δεμάτι από σανό ,λίγο ξερό χορτάρι
μας βάλανε καπίστρι, μας βάλαν και σαμάρι
μας καβαλάνε ολημερίς, μας τρώνε τα τσιμπούρια
κι από περήφανος λαός γίναμε γαιδούρια.
.....
Να θυμηθώ να μη μελαγχολήσω,όταν γυρίσεις.
Όταν μπροστά μου θα σε αντικρύσω και με φίλίσεις.
Το κοντρολάρω κάθε που φεύγεις να μην σ΄έχω
τις επιστροφές σου δεν αντέχω.
........
Οι ημερομηνίες ,οι ώρες,τα λεπτά.
δεν καταγράφουν το πρίν και το μετά.
Βρυσούλες είναι στις άκριες του δρόμου
βρυσούλες που σταλάζουνε ανάσες οξυγόνου.
Να εύχεσαι να είναι εκεί να βρέχουμε τα χείλη
νάναι αναμμένο της ζωής μας το καντύλι.
....
Αν δείς στην άκρια του δρόμου άγρια τραντάφυλλα
βάλε το όπλο σου επ΄ώμου το δίκοχο ανάποδα.
Στάσου λιγάκι προσοχή κι΄ακουσε την αγάπη
που ξεπηδάει απ ΄τη γή κι απ΄της ψυχής τα βάθη.
.....
Υπάρχουν νόμοι που δεν γράφτηκαν ποτές
και δεν τους ξέρουν αστυνόμοι,δικαστές
Μα είναι τιμή να τους τηρείς και να τους σέβεσαι
και μόνος δίχως να το λές να υπερηφανεύεσαι
....
Δεν μαθαίνεται η αγάπη στο ‘χω πεί .
και δεν είναι φορεσιά να τη αλλάξεις
oύτε κουλουράκι να τη πλάσεις.
είναι βίωμα καρδιάς, είναι ψυχή.
....
Τρέχω μονάχος μου και τελευταίος φτάνω
παίζω πεντόβολα και από μένα χάνω.
Ότι αρχίζω να τελειώσω δε προφτάνω.
γιατρέ τι λές θα προλάβω να πεθάνω.?
....
Σανίδωσε το,μέχρι να σπάσει το κοντέρ μκρή.
Κατάλαβε το,δεν καρτεράει η ζωή.
Τέρμα τα γκάζια και όσα έρθουν κι όσα πάνε.
Μη κάνεις νάζια κι άσε τα μάτια να μιλάνε.
....
Επιλέγω να συνουσιάζομαι παρά να αυνανίζομαι
βαυκαλιζόμενος ότι κατέχω το αλάθητο του Πάπα.
Προτιμώ να τριγυρνώ στις αγορές και να οσμίζομαι
και όχι να επιζητώ την αποδοχή του κάθε βλάκα.
....
Θα βάψω μαύρα τα μαλλιά και το μουστάκι μαύρο
και θα γυρνάω στα μαντριά μια κατσικούλα νάβρω..
Ο λύκος κι αν εγέρασε κι ασπρίσαν τα μαλλιά του
το χούι του δεν έχασε τον τρώνε τα αχαμνά του.
...
Παρακαλετό φιλί
κρασί που έχει γίνει ξύδι.
Μήνας με δίχως Κυριακή
χωρίς επιστροφή ταξίδι.
........
Σαν το παλιό ξυνό σταφύλι
γλυκάδι γίνονται και φίλοι
οι λέξεις μου οι ξεχασμένες.
Και όσες ακούω και διαβάζω
κι’ όσες στα ράφια μου στοιβάζω
μου μοιάζουν χιλιοειπωμένες.
Αχ.. να μπορούσα να παντρέψω
να σμίξω και να συγγενέψω
καινούργιες και παλιές αντάμα
Θα είχα τότες μια πραμάτεια
που όλοι θα τρίβανε τα μάτια
θα λέγαν πως γινήκε θάμα.
...
...
Το φεγγαράκι τρύπωσε κρυφά στη κάμαρη σου
και γω σαν κλέφτης καρτερώ να πάρω το φιλί σου.
Αυγερινός σου πέρασε βέρα στο δάχτυλο σου
και μένανε με σκότωσε το πείσμα το δικό σου.
Θα σβήσω τον αυγερινό ,θα κόψω το φεγγάρι
κι’ όσο ζητάς να σ’ αρνηθώ δεν σου το κάνω χάρη.
...
Δεν ορφανεύει το παιδί από πατέρα
το βρίσκει ξώφαλτσα του χωρισμού η σφαίρα
μα στη καρδιά όταν η μάνα του χαθεί.
Από τη μάνα ορφανεύει το παιδί..
...
Για ένα δεμάτι από σανό ,λίγο ξερό χορτάρι
μας βάλανε καπίστρι, μας βάλαν και σαμάρι
μας καβαλάνε ολημερίς, μας τρώνε τα τσιμπούρια
κι από περήφανος λαός γίναμε γαιδούρια.
.....
Πως γράφεται το άλφα κι η αρχή..
μ’αγάπη που φωλιάζει στη ψυχή
Πως γράφεται το βήτα και το γάμα…
με βάσανα και γεννετήσιο κλάμα.
Πως γράφεται το κεφαλαίο δέλτα..
με δυό και μια διπλή κουβέρτα.
Πως γράφεται το έψιλον και ζήτα..
με έρωτα,ζωή κι’ έναστρη νύχτα..
*** ένα παιχνίδι παιδικ που εύχομαι να μην το βαρεθώ
καi όσο κι αν μεγαλών στιχάκια να σκαρώνω.
...
Όπως θυμώνει η θάλασσα και ξεχειλίζει το ρέμα
έτσι κι΄οι αλήθειες γίνονται σε μία νύχτα ψέμα.
Κάποτε ο ουρανός , με τ’ άστρα, τη σελήνη
ήτανε κόσμος μακρινός και γείτονες έχουν γίνει.
