Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011

Σκόρπια στιχάκια



Σημ. Τούτα τα στιχάκια έχουν αναρτηθεί για πρώτη φορά ως σχόλια ημέρας στο Facebook

Αν δεν μπορείς να μ'αρνηθείς,ποτέ μη μ'αγαπήσεις.
Τι θα σου πούν ποιόν αγαπάς και θα με μαρτυρίσεις.
Η αγάπη θέλει τσαγανό θέλει και μαεστρία.
Για μια αγάπη άμυαλη εχάθηκε η Τροία.

...

Σ’αυτή τη ζήση τη σκληρή πούχει στραβά και ίσια
Φυτρώνουν και χαμόδεντρα πλάι στα κυπαρίσια
Ανθίζουν τριανταφυλιές οπούχουνε αγκάθια
Χαμογελούν κι’ αμάραντοι στ’ απόκρημνα τα βράχια
Για ένα δάκρυ τ'ουρανού για μια ματιά με ήλιο

Χαμόδεντρα,ψηλόδεντρα,πασχίζουνε το ίδιο.
...
Ήθελα να σ΄αγαπώ.
Να στο λέω, να το νοιώσω μια στιγμή .
Μα δε βρίσκω την αιτία,δε μου δίνεις αφορμή.

...
Εκεί στη ακροποταμιά ,με τα ψηλά πλατάνια,
τα μεσημέρια τα ζεστά, στα φύλλα τα πεσμένα ,
τεμπέλικα ξαπλώνω με βλέφαρα κλεισμένα.
Αδειάζω τη ψυχούλα μου και φτάνω στα ουράνια

...
Από τα ζήτω,τα ωσσανά
τα λούλουδα ,τα βάγια.
Απ΄τα πανύψηλα βουνά
στα απύθμενα φαράγγια.

....
Τόσα χρόνια πόλεμο
τόση ζωή χαμένη
για αλλουνού το κέρατο
για αλλουνoύ Ελένη.

....
Εχω χαράξει στη παλάμη
μιά ανορθόδοξη καρδιά
κι' έχω κρατήσει στη θαλάμη

μια σφαίρα για την ύστερη ματιά
... ....
Τα λόγια σου, τα περσινά φιλιά.
τα βρήκα στο γιαλό παρατημένα
Πάνω στα βράχια γατζωμένα
απομεινάρια που τα έφαγε η σκουριά.

...
Πιο ψηλά κι’ από μένα  πιο μακριά κι΄από τα αστέρια
Δυο φιλιά έχω κρυμμέναδυο μικρά καλοκαίρια.

Το ένα είναι η νιότη μου με κοντό παντελόνι
Το άλλο η αγάπη η πρώτη μου που ποτέ δε τελειώνει.

...
Ζω τη κάθε μου στιγμή.
Δε τρέχω πίσω απ΄τη ζωή
μα ούτε και τη σέρνω.

...
Όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος.
Μα μέχρι νάρθει εκείνη η ώρα...
Είναι σαράκι η προσμονή κι' αβάσταχτος ο πόνος.

......
Τα λουλούδια και τ'αστέρια,
μες την αγκαλιά σου βρήκα.
Με μεθούν τα μεσημέρια,
με τυφλώνουνε τη νύχτα

...
Τα παραμύθια ποτέ δεν τα αγάπησα.
Ίσως γιατί δεν με νανούρισε κανείς.
Μα νοιώθω ευτυχής που κράτησα
Το πρώτο φως, το καθάριο της ζωής..

...
Χωρίς να το φωνάζω
και πρίν να πληγωθείς
τη ρότα μου αλλάζω
όσο είναι νωρίς.
Μπορώ να είμαι μόνος μου
και δίχως μοναξιά
κι΄αν με βαραίνει ο πόνος μου
τον ρίχνω στη φωτιά.

...
Θάθελα να πετώ ψηλά
στα σύνορα του αγέρα
Να μη με βρίσκει πετρειά
να μη με φτάνει σφαίρα.

...
Nάριχνε μια ψιχάλα
ματάκια μου καρδούλα μου
Να πότιζε μια στάλα το βασιλικό.
να δροσιζόμουνα και γω
Ματάκια μου καρδούλα μου

που ξεροσφύρι πίνω το καημό..
...
Εμένα το καλοκαιράκι
δε με πρόδωσε ποτέ.
Κάθομαι  στο μπαλκονάκι
και μου φέρνει το καφέ .
Μου φέρνει τα τσιγάρα μου
μου φέρνει τα βιβλία.
Μου φέρνει τη κιθάρα μου
μου φέρνει ευτυχία ..
......
Τους δρόμους που πορεύομαι
τους πρόλαβε ο πόνος.
Κι όσους καινούργιους σκέφτομαι
τους ξεπερνάει ο χρόνος.
...
Μια ζωή σαν ψιχάλα
που στραγγίζει στο χώμα.
Μια ζωή στη τρεχάλα
και δεν πρόλαβα ακόμα.
…..
Ψαχούλεψε μου τη καρδιά
συγχώρα μου τα λάθη.
Αγκάλιασε με τρυφερά..
άκου ..σιμώνει η αγάπη ….
….
Tώρα θα με γνωρίσετε
απ΄ άλλα μετερίζια
Εσείς που όταν πέθαινα
μου ρίχνατε και ρύζια !!
…
Μ’ ένα φιλί σου στάλαξες στο στόμα μου αφιόνι
κι΄ένα πρωί με άφησες να ζω με ψευδαισθήσεις.
Μα θα σε λειώσουν κάποτε και σένα οι ερωτήσεις
σε καρτερούνε στη γωνιά με σφύρα και αμόνι.
...
Ποτέ δεν είναι αργά για να φύγεις.
θα είναι όμως αργά αν ξαναρθείς.
Τα διλήμματα έχουν και απαντήσεις
που ίσως θα ήθελες να τις αρνηθείς.
….
Μην απορείς γιατί δεν θυμάμαι πια τη μορφή σου,
γιατί τα λόγια σου με πληγώνουν ακόμα.
Oι εικόνες τρέχουν πιο γρήγορα από τα λόγια..
Νόμος της φυσικής καλή μου..!!
...
Μη με φωνάζετε τρελό
που τρέχει ο νούς μου
πιο μπροστά από το σώμα.
Αγέρας είναι το μυαλό
και το κορμί μου χώμα.

Αφότου είδα ουρανό
από παιδί στη κούνια
ο νους μου πάντα φεύγει.
Άλλα πρεσβεύει το μυαλό
μα το κορμί κωφεύει.
...
Πετροβολώ τη θάλασσα
τόν ουρανό τ’αστέρια.
Για τη ζωή που χάλασα
για τ’ άδεια καλοκαίρια.
..
Δεν θέλω πιά να μ΄αγαπάς
να μου το λες δεν θέλω
Κάθε φορά που με φιλάς
ματώνω κι υποφέρω.
…
Ψάχνω μια λέξη να πιαστώ.
Ψάχνω ένα στόχο.
Να βγώ ξανά στο πηγαιμό.
Μπροστά να φύγω.
Δεν το μπορώ το μίζερο.
Δε μου αρκεί το λίγο.
....
Η άλλη πλευρά του φεγγαριού δεν μου ταιριάζει.
Είναι μαρτύριο φριχτό το σκοτεινό, το μαύρο.
Θέλω να βλέπω ουρανό ξάστερο και γαλάζιο.
Κι’ όχι να ζω σαν ξωτικό εκεί που δεν χαράζει.
...
Πές μου εσύ φεγγάρι μου ..
που καρτερεί η καλή μου ?
Στα πέλαγα αφέντη μου.
στο βάθος της ψυχής σου.
..
Τα κλαριά και τα λουλούδια με χιονιά μαραίνονται
με χορό και με τραγούδια οι καρδιές ζεσταίνονται.
Φέρτε τσίπουρα να πιούμε,σηκωθείτε ωρέ παιδιά
Σε χορό να κυκλωθούμε, νάβρει η αγάπη γιατρειά.
….
Της νιότης μου τα χρώματα ,σεργιάνι θα τα πάω.
Θα τα μοιράσω απλόχερα, τίποτα δεν κρατάω.
Μένα μου τα δανείσανε , δεν ήτανε δικά μου
κι αφου δεν πρέπει να χρωστώ,τα δίνω στα παιδιά μου
....
Τίποτα δεν μας ξαφνιάζει,
τίποτα δεν μας πονεί.
Κάθε που γλυκοχαράζει

 κάνουμε καινούργια αρχή.
..
Στή ζωή μας όλα έχουν απαντήσεις.
Μα δε φτάνεις πουθενά,αν δε ξεκινήσεις

......
Το παρόν με αηδιάζει
το παρελθόν δεν μου ταιριάζει
και το μέλλον περί άλλων τυρβάζει.

...
Δε ζείς ,δεν ανασαίνεις ,τίποτα δε προσμένεις
δεν έχεις τι να φας.
Μα δε μιλείς ,δε κρένεις ,νάξερα τι σωπαίνεις
ποιο φόβο κουβαλάς.

...
Μοιράζουν αφειδώς ελπίδες
και κόκκαλα χωρίς ψαχνά.
Στα πόδια σέρνουμε αλυσίδες
και στο λαιμό μας το βραχνά.

...
Ρηγματωμένα πρόσωπα
αυλακωμένοι δρόμοι.
Στη πόλη που μεγάλωσα
που αγάπησα και πόνεσα
τριγυρνούν αδέσποτα
αγύρτες κι αστυνόμοι.

...
Υπάρχουν νόμοι που δεν γράφτηκαν ποτές
και δεν τους ξέρουν αστυνόμοι,δικαστές.
Μα είναι τιμή να τους τηρείς και να τους σέβεσαι
και μόνος δίχως να το λές να υπερηφανεύεσαι.

...
Δε ξέρω ποιός ανοίγει το παντζούρια
και τρυπώνει η νύχτα στο κονάκι μου..
Τα άλλαξα, έβαλα καινούργια
και πάλι πιάνει πρώτη θέση στο κρεβάτι μου.

...
Το παλιό αρχέγονο ρητό
που δεν μπόρεσε κανείς να εξηγήσει
το εκθέτουνε,βρήκανε τη λύση
σε μουσείο προ'ι'στορικό.
Δε τους νοιάζει που δε ξέρουνε τι λέει

φτάνει που δε ξέρουνε κι οι άλλοι.
Αν θες να μάθεις ποιός για όλα φταίει
βάλε το ερώτημα σε αλλουνού κεφάλι.
....

Εμείς που φάγαμε ψωμί κι’αλάτι
και ζήσαμε τόσα μαζί
που περάσαμε το Μάρτη
βραχιόλι στο χέρι το δεξί

Τώρα πληρώνουμε τα λάθη
που κρύβαμε κάτω απ’ το χαλί
που δε βγάλαμε τ’ αγκάθι
και μολύνθηκε η ζωή.
...
Kάποιες αχτίνες που τρυπώνουν απ’ τις γρίλιες
τις έχει στείλει ο Θεός να μου κρατάνε τσίλιες.
Να βλέπω πότε έρχεται και πότε φεύγει η νύχτα
να έχω κάτι να μετρώ να μου περνάει η πίκρα.
...


Μ’ αρέσει που τσαλακώνουμαι,
που δεν αναδιπλόνουμαι,
που γράφω στα παπούτσια μου,
παλιά και στα καινούργια μου,
γραβάτες κα μεταξωτά

σώβρακα και φανέλες
και δεν πουλώ τα φούμαρα
μεταξωτές κορδέλες .
...
Xάβρα Ελλήνων χάβρα
τα κέρατα μου μαύρα
μαύρο μου το φελέκι.
Εδώ αστράφτει και βροντά
αλλού τ’ ακούει η γιαγιά
κι' άλλού ο παππούς τα βλέπει
...
Δεν προσκολλώμαι στα παρελθόντα
από τους χρόνους αγαπώ τον ενεστώτα.
Και από τις εγκλίσεις των ρημάτων
τετελεσμένων, ζώντων και αθανάτων,
στη καθαρεύουσα και στη δημοτική,
απεχθάνομαι τη προστακτική.
...
Xρωστάω στον άγιο κερί
στο διάολο λιβάνι
Με κυνηγούνε άγγελοι
μαζί και πολισμάμοι..
...
Τα ρεπορτάζ,εντεταλμένες διαρροές
τα αποκλειστικά,γκρίζες διαφημίσεις
τα σχόλια ,πληρωμένες καταχωρίσεις
τα άρθρα,υφέρπουσες συναλλαγές.
...
Αμα δεν έχεις τι να πεις
κάλιο να σωπαίνεις.
Κι΄αμα δε ξέρεις πως θα βγείς
καλύτερα μη μπαίνεις.
...
Eγώ δεν θέλω να βαδίσουμε μαζί
τα δικά μου μονοπάτια.
Θέλω να αντικρύσω την αυγή
μέσα από τα δικά σου μάτια.
...
Τα στερνά τιμούν τα πρώτα
και τα αλλοτινά χτυπούν τη πόρτα.!!
....
Eγώ δεν έχω αρώματα
να στάξω στο κορμί σου.
Με λόγια αγάπης τρυφερά
θ’αλείψω τη ψυχή σου.
...
Θέλω να γράψω για τον έρωτα
θέλω να να πω για την αγάπη,τη φιλία.
Μα γίναν όλα εμπορεύσιμα,όλα ξενέρωτα
στιχάκια, πίνακες κι’ απούλητα βιβλία
...
Βαρύ φορτίο η φτώχεια και πονά
λυγίζει γόνατα και τα κορμιά κοντένει.
Όποιος δεν έζησε φτωχός δεν συμπονά
κι όποιος δε πείνασε ποτέ του δε χορταίνει

...
Όλα τα αστέρια τ’ ουρανού για μένανε φωτίζουν
κι’ όλα τα λούλουδα του αγρού για σένανε ανθίζουν.
Για σένα και για μένανε , τα λούλουδα και τ’άστρα
για σένα και για μένανε , χτίζει η αγάπη κάστρα.

...
Κάθε που χαράζει η μέρα βγαίνω και πιο δυνατός..
Είναι φίλος μου ο ήλιος.Φίλος μου και αδερφός.

...
Ο Τζάκ ο σκύλος είναι μόνιμος κάτοικος στο πάρκο
είναι πολύ φιλάνθρωπος και πρώτο φιλαράκι.
Στέκει φρουρός όταν κοιμάμαι στο παγκάκι
και όταν βρέχει στα γιοφύρια από κάτω.

....
Μείναμε ρέστοι και ταπί
σα τα σκυλιά τ’ αδέσποτα
ίνα πληρωθή η γραφή..
Νυν απολύεις τον δούλον σου δέσποτα.!!!

....
Tί είναι μάτια μου η ζωή
δεν περίμενα κανείς να μου το μάθει.
Το έχω νοιώσει στο πετσί.
Είναι αγάπες, όνειρα, μίση, καημοί και λάθη.

Δεν μου το είπαν στα χαρτιά
δεν μου το μάθανε δασκάλοι στα σχολεία
Το έμαθα στην αγορά
στις φάμπρικες , στα γκρίζα καφενεία.
....
Παράπλευρες απώλειες.
γαζίες και μανόλιες
σβήνουν στο πέρασμα σου.
Άντρες μ΄ατσάλινη καρδιά
σαν βλέπουν τόση ομορφιά
φυλλοροούν μπροστά σου.
...
Kαρδιά που τον ήλιο παγώνει
η δική σου καρδιά.
Βράζει μέσα σου κοχλάζει
η αμαρτία κι΄ή ψευτιά

—
Ζητάω πίστωση καιρού κι' ένα τσιγάρο.
για να σε βγάλω απ' το νου,μπάς και ρεφάρω.
Έκανα χρόνια να σε βρώ,χιλιάδες μίλια.
μ' αλλού εγώ ποντάρισα κι' αλλού έκατσε η μπίλια.
...
Ένα κομάτι του λαού είμαι και γω.
χρόνια αλοπαρμένο...
Τη μια με θέλουν καρπερό
την άλλη ευνουχισμένο.
......
Ανάσταση δεν προσδοκώ
γιατί δεν έχω σβήσει
Θα το παλέυω για να ζώ
ως ότου ο ήλιος σβήσει.
.......
Δεν θέλω να φιλοσοφώ,θέλω να ζήσΩ
δεν θέλω  άλυτα ζητήματα να λύσω.
Δεν είμαι εγώ για τα τρανά και τα σπουδαία
με ταπεινούς  θέλω να κάνω εγώ παρέα.
Για τούτο λέω μιαν ημέρα να σαλπάρω
Κι ούτε εξάντα ,ούτε χάρτη δεν θα πάρω
Ένα μου είπανε,ένα έζησα κι΄ένα μονάχα οίδα
Για τους  φτωχούς όπου γης είναι πατρίδα.
...
Όλα τα αστέρια τ’ ουρανού  για μένανε φωτίζουν
κι’ όλα τα λούλουδια του αγρού για σένανε  ανθίζουν.
Για σένα και για μένανε , τα λούλουδα και τ’άστρα
για σένα και για μένανε , χτίζει η αγάπη κάστρα
....
Ρηγματωμένα πρόσωπα,
αυλάκωμένοι δρόμοι
Στη πόλη που μεγάλωσα
που αγάπησα και πόνεσα
Τριγυρνούν  αδέσποτα
αγύρτες κι αστυνόμοι
...
Φεύγω μανούλα μου  γι’ αλλού πάω σε άλλη ρούγα
κάλιο να ζώ σε κουρελού παρά μέσα σε στρούγκα.
Φεύγω γιατί με πρόδωσε η ίδια μου η πατρίδα
χίλιους καημούς με πότισε και μια χαρά δεν είδα.
...
Σ’ένα κόσμο που καίγεται που σβήνει
δεν του ρίχνεις νερό.
Ρίχνεις κι’άλλη βενζίνη
να καεί  ότι απόμεινε σάπιο και παλιό
 ...
M’ αρέσουν τα ψηλά βουνα, τα άγρια λουλούδια
Μάρέσουν τα μακρόσυρτα λυπητερά τραγούδια
...
Γεννημένος στις δύο του Μάρτη
μουντζούρωσα μια πάνα λευκή
τη κρέμασα στο μεσιανό κατάρτι
κι΄ανοίχτηκα σε πέλαγος βαθύ.
Η πάνα έγινε παντιέρα
και γκόμενα μου  η ζωή.
Μα θάρθει κάποτε μια μέρα
που η γκόμενα θα μ’άρνηθεί .
...
 
Βαρύ   φορτίο  η φτώχεια  και πονά
λυγίζει  γόνατα και τα κορμιά κοντένει.
Όποιος δεν έζησε φτωχός δεν συμπονά
κι όποιος δε πείνασε ποτέ του δε χορταίνει.
...
Kάποιες  αχτίνες που τρυπώνουν απ’ τις γρίλιες
τις έχει στείλει ο θεός να μου κρατάνε τσίλιες.
Να βλέπω  πότε έρχεται και πότε φεύγει η νύχτα
να έχω κάτι να μετρώ  να μου περνάει η πίκρα
...
Eγώ  δεν έχω αρώματα
να στάξω στο κορμί σου.
Με λόγια αγάπης τρυφερά
θ’αλείψω τη ψυχή σου.
....
Κάθε που χαράζει η μέρα βγαίνω και πιο δυνατός..
Είναι φίλος μου ο ήλιος.Φίλος  μου και αδερφός.
...
Ποτέ δεν σ’ αναζήτησα
Ούτε και η μορφή και η αγάπη  σου μου λείπει
Γιατί για μένα ήσουνα
Της Κυριακής  χαρά και της Δευτέρας λύπη .
....
...
Αμα δεν έχεις κάτι να πεις
κάλιο να σωπαίνεις
Κι΄αμα δε ξέρεις  πως θα βγείς
καλύτερα μη μπαίνεις
...
Εμείς ποτέ δεν σμίξαμε
σαν ρίμες καταλήξαμε
σ’ένα φθηνιάρικο και νοικιασμένο στρώμα.
Μπλέξαμε τις ανάσες μας..
τα αρχέγονα τα πάθη μας
και δανειστήκαμε ο ένας  του αλλουνού το σώμα..
Ποιος υφαίνει το σκοτάδι
σε ποιάς βάβως αργαλειό.
Το μαλλί ποιός το λανάρει
ποιός κουρεύει τον καιρό.
....
Κάποτε σαν κινούσαμε πρωί για τη δουλειά
μ΄ένα φιλί μας ξεπεροβόδιζε η χαρά.
Τώρα η στεναχώρια καρτερεί
στο πλατύσκαλο πριν να χαράξει η αυγή.
Κι ότι ονειρευτήκαμε το βράδυ σαν παιδιά

καφές πικρός στα χείλη, φαρμάκι στη καρδιά.
Σκυφτοί στα πεζοδρόμια , βαδίζουμε τυφλά
πριν ανατείλει ο ήλιος , πλακώνει η καταχνιά.
...
....
Μπορεί εσύ να μην έχεις κόμπλεξ
κατωτερότητας απέναντι τους..
Αυτοί όμως έχουν κόμπλεξ
ανωτερότητας απέναντι σου.

...

Δεν μετανοιώνω πούφυγες μία φορά ακόμη
θυμώνω που με έβαλες και ζήτησα συγνώμη.
Γέμισες το δισάκι σου το κρέμασες στο ώμο
για νάχεις τη συγνώμη μου προσφάι για το δρόμο

....
Φίλοι που φύγαν από χρόνια κι είχε ρημάξει η φωλιά
ξανάρθαν σαν τα χελιδόνια και ξαναπιάσανε δουλειά.
Κλαδί κλαδί τη ξαναχτίζουν, μ’άλληλεγγύη,αγάπη,ελπίδα.
Να μη ξεχνάμε μας θυμίζουν τι πρέπει νάχουμε πυξίδα.
.....
....
Της δεύτερης ανάγνωσης παιδί
της γαλαρίας και λαθρεπιβάτης
στο ξώφαλτσο με βρήκε η ζωή
με περιμάζεψε ένας έρωτας αντάρτης.
Μούμαθε λόγια να μιλώ και λέξεις να κεντίζω
μούμαθε πως να άγαπώ και όσο ζω να ελπίζω.
.....
Όσοι μιλούνε για αγάπη
και δεν την χάρισαν ποτές
Σαρακοστή χωρίς το Μάρτη
μήνας με δίχως Κυριακές
χώρα που σβήστηκε απ΄το χάρτη
τα λόγια τους και οι γραφές.
...

Όσοι για έρωτα μιλούνε
και δεν φτερούγισε η καρδιά
μάλλον το άλλο εννοούνε.
Τα πληρωμένα τα φιλιά
κορμιά που δεν αναρριγούνε
και τεμαχίζει η νυχτιά.
////////

Για τ’ άγια και ιερά μου που ξεφτίσανε
τα γράμματα που μείνανε κενά
τα πάθη μου που μαρτυρήσανε
τα περασμένα και τα τωρινά
αγάπη τρέφω πλέρια.

Γιατί με μάθανε πως η ζωή η πουτάνα
κι ο νταβαντζής ο θάνατος
αίμα ρουφάνε κι οι δυό από τη ίδια στάμνα
κανείς δεν είναι αθάνατος
ούτε και τα αστέρια.
.....

Nάσουν ζωή άσπρη σαν χιόνι
άσπρη να φαίνονταν οι χαρακιές.
Κείνες που αφήνουν οι μαύροι χρόνοι
όταν πληγώνεσαι χωρίς να κλαίς.
....
Όταν η οργή σε βρίσκει και ζητάει μερτικό
βάλε πάγο στο ουίσκι στο κρασί ρίξε νερό.
Τα αιματοβαμμένα ξύδια, έχουνε γεύση πικρή
και του χάρου τα στολίδια, δεν τα βλέπουν οι νεκροί.
.....
Σαν αρτεσιανό νερό που δεν σε ξεδιψάει
σαν τον αμάραντο ανθό που μύρα δεν σκορπάει
σαν το αηδόνι στο κλαδί που δε λαλεί δε κρένει
είναι η αγάπη σου μικρή και στο γκρεμό με σέρνει.
.....
Παράδεισο και κόλαση εγώ δεν ζευγαρώνω
το δίκιο και το άδικο θα ράβω ,θα ξηλώνω.
Έχω ξεκάθαρη ματιά και γνώμη δεν αλλάζω
ποτέ στο ίδιο το μαντρί αυτά τα δυό δεν βάζω.
.....
Εκανα λάθη που ακόμα τα πληρώνω
και δεν θα πω από τυφλό εγωισμό,δεν μετανοιώνω
ούτε πως τάχατες τα λάθη μου αγαπώ και καμαρώνω.
Θα πω μονάχα πως δεν φέρω το αλάθητο, ζητώ συγνώμη
κι ότι μπορώ να διορθώσω .. Διορθώνω.
.....
Πως γράφεται το άλφα κι η αρχή..
μ’αγάπη που φωλιάζει στη ψυχή
Πως γράφεται το βήτα και το γάμα…
με βάσανα και γεννετήσιο κλάμα.
Πως γράφεται το κεφαλαίο δέλτα..
με δυό και μια διπλή κουβέρτα.

Πως γράφεται το έψιλον και ζήτα..
με έρωτα,ζωή κι’ έναστρη νύχτα..

***
ένα παιχνίδι παιδικό
που εύχομαι να μην το βαρεθώ
καi όσο κι αν μεγαλώνω
στιχάκια να σκαρώνω.
....

Για ένα δεμάτι από σανό ,λίγο ξερό χορτάρι
μας βάλανε καπίστρι, μας βάλαν και σαμάρι
μας καβαλάνε ολημερίς, μας τρώνε τα τσιμπούρια
κι από περήφανος λαός γίναμε γαιδούρια.
.....
Να θυμηθώ να μη μελαγχολήσω,όταν γυρίσεις.
Όταν μπροστά μου θα σε αντικρύσω και με φίλίσεις.
Το κοντρολάρω κάθε που φεύγεις να μην σ΄έχω
τις επιστροφές σου δεν αντέχω.
........

Οι ημερομηνίες ,οι ώρες,τα λεπτά.
δεν καταγράφουν το πρίν και το μετά.
Βρυσούλες είναι στις άκριες του δρόμου
βρυσούλες που σταλάζουνε ανάσες οξυγόνου.
Να εύχεσαι να είναι εκεί να  βρέχουμε τα χείλη
νάναι αναμμένο της  ζωής μας το καντύλι.
....

Αν δείς στην άκρια του δρόμου άγρια τραντάφυλλα
βάλε το όπλο σου επ΄ώμου το δίκοχο ανάποδα.
Στάσου λιγάκι  προσοχή  κι΄ακουσε  την αγάπη
που ξεπηδάει απ ΄τη γή κι απ΄της ψυχής τα βάθη.
.....

Υπάρχουν νόμοι που δεν γράφτηκαν ποτές
και δεν τους ξέρουν αστυνόμοι,δικαστές
Μα είναι τιμή να τους τηρείς και να τους σέβεσαι
και μόνος δίχως να το λές να υπερηφανεύεσαι
....
Δεν μαθαίνεται η αγάπη στο ‘χω πεί .
 και δεν είναι φορεσιά  να τη αλλάξεις
oύτε κουλουράκι να τη πλάσεις.
είναι  βίωμα καρδιάς, είναι ψυχή.
....
Τρέχω μονάχος μου και τελευταίος φτάνω
παίζω πεντόβολα και από μένα χάνω.
Ότι αρχίζω να τελειώσω δε προφτάνω.
γιατρέ τι λές θα προλάβω να πεθάνω.?

....
Σανίδωσε το,μέχρι να σπάσει το κοντέρ μκρή.
Κατάλαβε το,δεν καρτεράει η ζωή.
Τέρμα τα γκάζια και όσα έρθουν κι όσα πάνε.
Μη κάνεις νάζια κι άσε τα μάτια να μιλάνε.
....
Επιλέγω να συνουσιάζομαι παρά να αυνανίζομαι
βαυκαλιζόμενος ότι κατέχω το αλάθητο του Πάπα.
Προτιμώ να τριγυρνώ στις αγορές και να οσμίζομαι
και όχι να επιζητώ την αποδοχή του κάθε βλάκα.
....
Θα βάψω μαύρα τα μαλλιά και το μουστάκι μαύρο
και θα γυρνάω στα μαντριά μια κατσικούλα νάβρω..
Ο λύκος κι αν εγέρασε κι ασπρίσαν τα μαλλιά του
το χούι του δεν έχασε τον τρώνε τα αχαμνά του.
...
Παρακαλετό φιλί
κρασί που έχει γίνει ξύδι.
Μήνας με δίχως Κυριακή
χωρίς επιστροφή ταξίδι.
........
Σαν το παλιό ξυνό σταφύλι
γλυκάδι γίνονται και φίλοι
οι λέξεις μου οι ξεχασμένες.
Και όσες ακούω και διαβάζω
κι’ όσες στα ράφια μου στοιβάζω
μου μοιάζουν χιλιοειπωμένες.

Αχ.. να μπορούσα να παντρέψω
να σμίξω και να συγγενέψω
καινούργιες και παλιές αντάμα
Θα είχα τότες μια πραμάτεια
που όλοι θα τρίβανε τα μάτια
θα λέγαν πως γινήκε θάμα.
...
...
Το φεγγαράκι τρύπωσε κρυφά στη κάμαρη σου
και γω σαν κλέφτης καρτερώ να πάρω το φιλί σου.
Αυγερινός σου πέρασε βέρα στο δάχτυλο σου
και μένανε με σκότωσε το πείσμα το δικό σου.
Θα σβήσω τον αυγερινό ,θα κόψω το φεγγάρι
κι’ όσο ζητάς να σ’ αρνηθώ δεν σου το κάνω χάρη.

...
Δεν ορφανεύει το παιδί από πατέρα
το βρίσκει ξώφαλτσα του χωρισμού η σφαίρα
μα στη καρδιά όταν η μάνα του χαθεί.
Από τη μάνα ορφανεύει το παιδί..
...
Για ένα δεμάτι από σανό ,λίγο ξερό χορτάρι
μας βάλανε καπίστρι, μας βάλαν και σαμάρι
μας καβαλάνε ολημερίς, μας τρώνε τα τσιμπούρια
κι από περήφανος λαός γίναμε γαιδούρια.

.....
Πως γράφεται το άλφα κι η αρχή..
μ’αγάπη που φωλιάζει στη ψυχή
Πως γράφεται το βήτα και το γάμα…
με βάσανα και γεννετήσιο κλάμα.
Πως γράφεται το κεφαλαίο δέλτα..
με δυό και μια διπλή κουβέρτα.
Πως γράφεται το έψιλον και ζήτα..
με έρωτα,ζωή κι’ έναστρη νύχτα..
*** ένα παιχνίδι παιδικ  που εύχομαι να μην το βαρεθώ
καi όσο κι αν μεγαλών  στιχάκια να σκαρώνω.

...
Όπως θυμώνει η θάλασσα και ξεχειλίζει το ρέμα
έτσι κι΄οι αλήθειες γίνονται σε μία νύχτα ψέμα.
Κάποτε ο ουρανός , με τ’ άστρα, τη σελήνη
ήτανε κόσμος μακρινός και γείτονες έχουν γίνει.













Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου