Ποιητής εκ του προχείρου

Πάντα ήθελα να ήμουν κυπαρίσσι αψηλό
μα με γέννησε η μάνα κοκκαλιάρη και κοντό
στερνοπούλι, στερνοπαίδι έβδομος απ΄τα εφτά 
δεν του έμεινε του γέρου και πολύ καλή σπορά.
….
Τέλος πάντων δε βαριέσαι το ξεπέρασα αυτό
μα μου μένει μια πίκρα πιο μεγάλη από βουνό.
Που δεν έμαθα μια τέχνη λόγου χάριν ποιητής
έστω βάρδος στις πλατείες. λα’ι’κός τραγουδιστής.
Mα δεν έχω και κολτούρα, κι΄από φάτσα σαν γουρούνι
με κοντό λαιμό και μαύρος, ότι πρέπει για κουδούνι.
…
Λίγε φράσεις συλλαβίζω, λίγες ρίμες στιχοπλέκω
μοναχός μου τις παλεύω, μοναχός μου και τις βλέπω
και κατέληξα να γίνω σαν κακέκτυπο του Ομήρου
*Ποιητής εκ του προχείρου, έχων την μορφήν του χοίρου*

Η Πανωραία και ο Μιχαλάκης.

Έχω μια χρυσή γυναίκα όλο γλύκα ,όλο μέλι
σαν τετράφυλλη ντουλάπα, σαν και του κρασιού βαρέλι.

....
Μ’ αγαπάει και με φροντίζει και δεν μου χαλάει χάρη
αν δεν τρώει, αν δεν κοιμάται κι΄αν δεν χέζει σαν μοσχάρι.

...
Σαν γυρνάω απ΄τη δουλειά τίποτα δεν τη ρωτάω
κι αν δεν έχει φάει σκόρδο κάπου κάπου τη φιλάω.
....

Δεν πηγαίνει στο μανάβη, στο χαπάπη, στο μπακάλη
της τα φέρνουνε στο σπίτι κι έχω ξέγνοιαστο κεφάλι.
....

Έτσι όμορφα κι΄ ωραία σμίξαμε σαν ζευγαράκι
έχω εγώ τη Πανωραία και αυτή το Μιχαλάκη.

 

Πρόταση γάμου

Θα στο πω εμπιστευτικά, πές το μόνο στη μαμά σου
σ΄αγαπώ και θα σε πάρω,ετοίμασε μου τα προικιά σου.

Πες και στο πατέρα σου να δώσει και τις λίρες
δε κάνει να σκουριάσουνε κι αυτές οι κακομοίρες.

Πες και στους μπαρμπάδες σου που σ άγαπούν σαν κόρη
δωράκι να μας κάνουνε ένα μικρό βαπόρι.

Βάλε και τ’αδέρφια σου πού σ΄έχουνε ψυχή τους
λιγάκι να ανοίξουνε και κείνα το πουγκί τους.

Και με το χέρι στη καρδιά όρκο κάνω μεγάλο.
Θα σ΄άγαπώ παντοτινά ,δεν θέλω τίποτε άλλο..

Φούμαρα και μεταξωτές κορδέλες

Θα πάρω άδεια λαικής και θα πουλάω φούμαρα
θα στήσω πάγκο τσίφτικο θα εχω όλλα τα νούμερα
θα βάλω και τη Κομισιόν στρατηγικό εταίρο
και το Ταμείο το Διεθνές κουμάντο καβαλιέρο

Τώρα που μας κολήσανε οι Ευρωπαίοι σαν βδέλες
τα φούμαρα θα μοιάζουνε μεταξωτές κορδέλες

Θα βάλω και ταμειακή , θα κόβω αποδείξεις
θα κάνω διαφήμηση , θα βγω και στις ειδήσεις
θα γίνω και παραδειγμα , μεγάλος ευεργέτης
και ίσως ίσως κάποτε να γίνω και ηγέτης

Ωσαν και το Βγενόπουλο και σαν τη Δασκαλάκη
σαν τον Αντώνη το ψηλό και σαν το Μητσοτάκη

Θα κάνω και κυβέρνηση Υπουργικό συμβούλιο
με το Γιωργάκη αρχηγό θα μπω στο Κοινοβούλιο
το σύνθημα μας θάναι Τάξις και Ηθική
Κωστάκη μου συγνώμη για την αντιγραφή

Και οπως πρέπει κι έχουμε στο Σύνταγμα ορκιστεί
θα σώσουμε τη χώρα μας απ' τη καταστροφή .

Στό κόκκορα καβάλα

Δυο βήματα εγω , εσύ μονάχα ενα
Εσύ μες τα μεταξωτά, εγω στα μπαλωμένα
εγω νάμαι εντάξει , εσύ στα μπερδεμένα
Θεός να με φυλάξει , κορίτσι μου απο σένα

Νάξερα που το πας . Νάξερα τι γυρεύεις
και λές πως μ' αγαπάς και λες πως με λατρεύεις
Πότε θα πάρω ανάποδες και όποιον πάρει η μπάλα
Εσύ όλλα τα φόρτωσες στο κόκκορα καβάλα
τα  λάθη σου πολλά, τα κρίματα μεγάλα..

Δυο Κυριακές εσυ , εγω μονάχα μια
Εγώ με τα παιδιά , εσύ στη παραλία
εγω να λεω Σάββατο , εσυ πρωί Δευτέρας
εγω στο μεροκάματο και συ μπουχός κι΄αγέρας

Τυχαίο ? δε νομίζω

Συνομιλία  στο Facebook  με μηνύματα μεταξύ εμου και της Μ .Κ.

-Γειά σου Κωστή..τι κάνεις ? Καλό χειμώνα .Καλές πολλές επιτυχίες.  Μ. Κ.

-Μ... με ξαφνιάζεις ευχάριστα . γνωριζόμαστε  ?

-Ίδιο όνομα και ίδιο επίθετο να υπάρχει δεύτερο πρόσωπο
και να κάνω λάθος πραγματικά
αρχίζω να ξαφνιάζομαι και γω τώρα.
Άν δεν είσαι εσυ που ξέρω και έχουμε δουλέψει και
μαζί τότε ποιός είσαι ?!!
11880 τυχαίο δε νομίζω χα χα!

-Oκ άνθρωπος είμαι μπορεί και να κόλησε το μυαλό μου.
πειράζει να μου θυμίσεις που δουλέψαμε μαζί ?
κακό δεν είναι

-Θα πάρω τηλ αν το σηκώσεις εσυ καλώς . Αν οχι σύμτωση ..

Σημ . η συνομιλία είναι πέρα για πέρα αληθινή,  μεταφέρθηκε αυτούσια
και ως προς τα σημεία στίξης ακόμα
και για τους δύσπιστους καταγραμένη ..
Σημ 1 .. η εν λόγω κυρία δεν είναι καν στους φίλους μου
και δεν αποδέχτηκε την αίτηση που έκανα συγχρόνως που συνομιλούσαμε
για να δω τουλάχιστον ποιά είναι , τι ανεβάζει , τι Θεό πιστεύει..

Επεισόδιο  άλλο..

Προχθές δέχθηκα ένα μήνυμα απο χρήστη που δεν είναι  στη λίστα των ''φίλων''


-Με  λένε τάδε ..εχω γράψει ενα ποίημα και θέλω να μου πείς 
αν κάνει για τραγούδι..
το  τηλ.μου  είναι  6937.......

Κάνω ενα κλίκ στη σελίδα του να δω με ποιόν εχω να κάνω ..
Βλέπω μια φωτό ενος ζευγαριού μέσης ηλικίας και λίγες πληροφορίες
εντελώς  ασήμαντες  ..
τα συνηθισμένα δηλαδή... άντρας , πόλη  ..και τίποτα  περίεργο ..
Λέω μέσα μου ..
-Mήν  είσαι αγενής   ..απάντησε του ..
Πράγματι του απαντώ με ειλικρίνια και ευγενικά και του εξηγώ  .

-Δεν έιμαι κριτικός ποίησης και δεν έχω και σχέση με τη δισκογραφία 
 και το χώρο αυτό και καλό θα ήταν αν έχετε γράψει κάτι
 να το αναρτήσετε στη σελίδα σας..

Πίστευα οτι έκανα το καλύτερο που μπορούσα
και οτι θα τέλιωνε το θέμα εκεί..
Όμως λάθος... γελάστηκα ..
Επανήλθε  με δεύτερο μήνυμα και ζητούσε επίμονα να τον πάρω τηλ
να μου διαβάσει το ποίημα του..

Λέω δε γίνεται με τούτον δε θα τα πάμε καλά...
ας κάνω το πιο ανώδυνο που μπορώ .
και το έκανα ..Τον απέκλεισα...

Φταίμε εμείς

Ένας Σεφέρης κι΄ενας Ελύτης
Ηταν μαζί τους κι' ο ο Πλωρίτης 
Κάνανε βόλτα στη πλατεία.
Να δούνε ποιοί βαστούν βιβλία

Φωνάξαν και  το Θεoδωράκη
Ο Γκάτσος  ήθελε το Χατζιδάκι.
Ο Σκαρίμπας το Τσακνή. 
Γίνανε  μαλλιά γιαχνί

Μπήκε στη μέση ο Μικρούτσικος.
Ήρθε κι ενας τόσο δα καλούτσικος
Θαρρώ τον λέγανε Καβάφη
Κάπου ο Παλαμάς  το γράφει.


Είδαν ? τι είδανε  δε λένε .
Φαίμε εμείς ..Οι άλλοι φταίνε.

Το κίνημα της Πλάκας

Υ. Φίλες και φίλοι μαζευτήκαμε σήμερα εδώ σε τούτη την ωραία ταβέρνα
σε τούτη την ιστορική γειτονιά της Αθήνας,  τη Πλάκα ,
μαζευτήκαμε λέγω , άνθρωποι από όλα τα μέρη της Ελλάδος,
εμείς οι ανώνυμοι πολίτες  ,γιατί κρίνουμε πως έφτασε η ώρα ,
μακριά από πολιτικές παρατάξεις και ισμούς ,
να παρέμβουμε στο γίγνεσθαι της χώρας μας.
Να έχουμε και μείς λόγο και προτάσεις και να μην είμαστε πια απλοί θεατές.
Πολλές  ευρηματικές  και αξιόλογες ιδέες ακούστηκαν
 ως προς τον τρόπο και το χρόνο των παρεμβάσεων μας.
Μένει να ορίσουμε  το τόπο .
Απο που θα ξεκινήσουμε την πρώτη μας φορά.
Προτείνω λοιπόν να είναι από δω .Από την Αθήνα.

Ε. από τον Έβρο να ξεκινήσουμε.

Ν. από το Ναύπλιο που ήταν και η πρώτη πρωτεύουσα της χώρας.

Α. η Αίγινα ήταν η πρώτη πρωτεύουσα …
από κει να ξεκινήσουμε.

Ρ. αν θέλουμε να έχουμε διεθνές κοινό
και μεγαλύτερη απήχηση να ξεκινήσουμε από τη Ρόδο.

Ζ. από τα Επτάνησα να ξεκινήσουμε που έβγαλε και τόσους ποιητές.

Κ. τι λέτε ωρέ.. από τη Κρήτη θα ξεκινήσουμε που έβγαλε και το Λευτεράκη.

Μ. για καθαρά εθνικούς λόγους  θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τη Μακεδονία.

Η. η Ήπειρος που είναι και ξεχασμένη θα ήταν η καλύτερη λύση.

Λ. από τη  Λάρισα τη πρωτεύουσα του Θεσσαλικού κάμπου
και της αγροτικής επανάστασης είναι το σωστό να ξεκινήσουμε.

Υ.  Φίλες και φίλοι ησυχάστε ..ακούστε με .
Λογικό είναι να θέλει ο καθένας από μας να ξεκινήσουμε από το τόπο του.
Ίσως να γίνει και έτσι.
Να ξεκινήσουμε ταυτόχρονα από διαφορετικά μέρη  της Ελλάδος.
Φανταστείτε , βάλτε με το νού σας , αυτό μόνο σας λέω ,
την ίδια μέρα , την ίδια ώρα,
σε διαφορετικά μέρη να ξεπηδήσουν φλόγες διαμαρτυρίας !!
τούτες οι φλόγες όμως πρέπει να συνδέονται ,
να φανεί οτι είμαστε ένα και το αυτό κίνημα και όχι σκορποχώρι.
Πως μπορεί να γίνει αυτό ?
Απλό είναι αν έχουμε όλοι κοινό  παρονομαστή, κοινό όνομα.
Το κίνημα μας λοιπόν πρέπει να αποκτήσει όνομα.
Πείτε  τις προτάσεις σας….παρακαλώ...

Λ. Αγροτικό Κίνημα.

Α. Κίνημα Ανάτασης.

Ζ. Υπερβατικόν Κίνημα.

Κ. Κίνημα του Λευτεράκη.

Μ. Μακεδονικόν Κίνημα..

Ρ. Κίνημα Ανεξάρτητων.

Η. Περιφερειακό Κίνημα.


Ω.  Εεεεε..σταθείτε… ακούστε  το βρήκα..!!!!
Είναι εύκολο , απλό και θα αγκαλιάζει όλους τους πολίτες
και επιπλέον θα μας θυμίζει και τούτη την ιστορική συνάντηση.
Το λοιπόν αφού εδώ μαζευτήκαμε, εδώ φάγαμε , εδώ ήπιαμε ,
σε τούτη εδώ την ωραία συνοικία της Αθήνας, τη Πλάκα. 
γιατί να μη θυμόμαστε και τούτη την ωραία βραδιά ?

Προτείνω λοιπόν το κίνημά μας να ονομαστεί.
Κίνημα της Πλάκας.

Παρακαλώ ..παρακαλώ ..σταθείτε σταθείτε ….
το πι ..με κεφαλαίο  παρακαλώ.  !!!!

Τα παθήματα του ρέμπελου

****  Του ανηψιού μου του Χρηστάκη

Ήταν ψηλή, ήταν ξανθιά ,ήταν  γαλανoμάτα.
Στα μάτια σαν με κοίταζε γινόμουνα κομμάτια.
Πήρα το θάρρος μια βραδιά, λιγάκι να ενδώσω
Χωρίς καλά να το σκεφτώ τα δίχτυα μου ν’απλώσω

Τάδωσα όσα ήθελε
Ξανά πάλι και πάλι
Και το αυλάκι στέρεψε
Άδειασε το μπουκάλι

Τ’ άλλο πρωί ξυπνήσαμε, γυμνοί κι αγκαλιασμένοι.
Ξανά μανά απ΄ την αρχή..αυτή ήταν λυσσασμένη !
Άλλη φορά δεν την πατώ με τόση ομορφάδα.
Κάλιο με τη γειτόνισα κι΄ας τρώω  και φασολάδα

Τέτοια πολλά παθαίναμε  σαν βγαίναμε  τα βράδια.
Στα μπάρ που τριγυρνάγαμε ίδια σκυλιά ρημάδια  
Τώρα που καλογέρεψα   τα βράδια δε γυρίζω.
Έτσι λοιπόν την άραξα, και κλέφτικα  σφυρίζω.

Γλυκό κεράσι

-Ποιος είδε κόρην όμορφη με κόκκινα χεράκια ?
-Εγώ είδα μιαν αρχόντισσα που μάζευε κεράσια
-Αρχόντισσα και γίνηκε δούλα του χωραφιού ?
-Αφού της παραγγείλανε γλυκό του κουταλιού
-Κι έφτιαξε μόνη της γλυκό η όμορφη κυρά ?
-Και τα κουκούτσια έβγαλε ,κι άναψε και φωτιά
-Κι έριξε και τη ζάχαρη , έπιασε και κουτάλα ?
-Σου λέω όλα τα έκανε και δε σου κρύβω στάλα
-Κι έβαψε τα χεράκια της η αθώα παιδαλίσκη ?
-Δε λές που δεν καήκανε και άντρα να μη βρίσκει..!!.

Η ζωή μου στο τοίχο

Κρέμασα τη ζωή στο τοίχο , να την θωρώ κάθε πρωί.
Όταν φουμέρνω κι' όταν βήχω κι' όταν ρουφώ το καιμακλή.
...
Άλλοι κρεμάνε το Χριστό , άλλοι τη μάννα τους την ίδια .
Άλλοι κρεμάνε Πικασό και κάποιοι άλλοι μπιχλιμπίδια.
...
Άλλοι καδράκια με πουλιά ,άλλοι κρεμάνε τα παπούτσια.
Άλλοι καράβια με πανιά και κάποιοι άλλοι τα κουκούτσια.
...
Καλά και άγια όλα αυτά και ότι έχουνε κρεμάνε.
Μα δεν τους νοιάζει ειλικρινά μήπως οι σκώροι τους τα φάνε ?
....
Κι' άντε να ψάχνεις στο μετά ,να αγοράζεις πάλι άλλα.
Άσε που θέλεις και λεφτά και που τη βάζεις τη τρεχάλα.
...
Έτσι το βρήκα πιο σωστό τη ζήση να κρεμάσω.
Δίχως καρφιά, με το μυαλό, χωρίς το τοίχο να χαλάσω..
...
Ξέερω σας φαίνεται τρελλό, σας φαίνομαι αηδία.
Πώς θα με πάρουν στο ψιλό,θέλω ζουρλομανδύα.
...
Μα για σκεφείτε σοβαρά και πείτε αν θέλω κράξιμο.
Αμα γινόντανε ζημιά κι' ήθελε ο τοίχος βάψιμο ?

O αφηρημένος

Εχω μιά αφηρημάδα
ξεχνάω πράγματα παλιά.
Σαν να πέφτουν στο Καιάδα
τα ρουφάει η λησμονιά.

Ξεχνάω πότε γιορτάζω
πως ίσως να πεθάνω.
Ξεχνάω πως με φωνάζω
ξεχνάω κάθε πλάνο.

Ξεχνάω πότε γεννήθηκα
ξεχνάω τα παραμύθια .
Τι ήθελα και θυμήθηκα
πόσα ξεχνάω αλήθεια ?

Μ' αρέσω

Αρέσω..

Mου αρέσει που με γλύφουνε.
{ είχα να κάνω και μπάνιο από το πέρσι το καλοκαίρι
κι΄ετσι θα ξεβρωμίσω και λίγο. }
Μου αρέσει που γράφουν για μένα.
{ έτσι θα μπορέσω να στολίσω και γω το τοίχο μου με ενθυμήματα γραπτά }
Μου αρέσει που με βγάζουν φωτογραφίες .
{ όσο νάναι.. είναι άλλο πράμα
να σε αποθανατίζουν φωτορεπόρτερ.
Άμα έχεις και φωτογένεια όπως εγώ ..τι να σου λέω ..
Βλέπεις τη φάτσα σου και χορταίνεις. }
Μου αρέσει που είμαι πρώτη μούρη στα κανάλια.
{άσε που ελπίζω πως μπορεί όλο και κάποιο
προξενιό της προκοπής θα μου κάτσει..}
Μου αρέσει που γράφουν τραγούδια για τη κατσαρόλα μου.
{ όλο και κάποιο χορηγό θα βρώ και γω να τα κονομήσω}
Μου αρέσει που και η Σούλα η γειτόνισσα αισθάνεται
το κατιτίς για μένα και δεν με φωνάζει πια ''ρε'' και ''αχαίρευτο''..
{ προχθές μάλιστα μου γέμισε και το κατσαρολάκι μου μπλιγούρι }

Μου αρέσει τελικά που αρέσω.Τοσα χρόνια το περίμενα ..
Αρέσω παιδί μου...Αρέσω…!!. Θές να το κάνουμε ?

Εχω ένα φίλο

Εχω ένα φίλο Εβραίο που με κλέβει.
Έναν Αμερικάνο που με υπονομεύει.
Έναν Ρώσο που συνωμοτεί.
Έναν Ιταλό που ερωτοτροπεί.
Έναν Γερμανό που πίνει μπύρες
Μια γκόμενα στις Φιλιππίνες.
Ένα αμάξι στο γκαράζ
Μια χήρα που με κάνει χαζ
Ένα πίνακα Τσαρούχη
Ένα εξοχικό στο Βελούχι
Ένα γέρο γύφτο που παίζει κλαρίνο.
Και μια εικόνα μου, να βλέπω,να με φτύνω.

Ο ποντικός

Ο Μανωλιός ο ποντικός,
τα ρούχα φόρεσε αλλιώς
είπε ν' ανέβει απο κάτω
να μάθει και κάνα μαντάτο
Μα τούπανε πως ήταν λάθος
πώς έμοιαζε σαν νάταν βλάχος
πως πρέπει νάναι ευρωπαίος
άντρας ωραίος και μοιραίος.

Αχ!!Μανωλιό μου, αχ!! χαιβάνι
βάλε καλύτερα φουστάνι
όσοι φορούν στενά μπατζάκια
δε πάει να πεί πως είναι αντράκια

Κάνε μια βόλτα στη πλατεία
να δείς πως κάνουν τη κυρία
κάτι μαγκάκια της δραχμής
κάτι παιδάκια της μαμμής.
Κάτι λιγούρια και λαμόγια
που λέν μονάχα ωραία λόγια
που δε δουλέψανε ποτές
και ζουν μονάχα μ' αρπαχτές.

Κάνε μια βόλτα παραπάνω
από το Σύνταγμα πιό πάνω
πόσοι φοράνε φουστανάκια
και μείς βαράμε παλαμάκια
Πόσοι τα ξύνουν όλη μέρα
και μείς τους κάνουμε αέρα.
Μανώλη χέσε τη γραβάτα
κι' απο ποντίκι γίνε γάτα.

Τρίτος καφές

Τρίτος καφές
δυο τα πακέτα τα τσιγάρα
Έγινε η κάμαρα τεκές
και τα ρουθούνια μου καπνίζουν
σαν φουγάρα..


Ακούω σιωπές
βλέπω τριγύρω αγγελάκια
Λιμνιάζουν μέσα μου εμμονές
Είμαι θαρρώ ο εκλεκτός
έχω της νυχτερίδας κοκκαλάκια.


Γράφω και σβήνω
Πρέπει να αφήσω εντολές σύνολο Δέκα.
Ανοίγει η πόρτα , το μολύβι αφήνω
Ελα τρελέ!! Αύριο πάλι..
Το φαί σου θα κρυώσει
μου φωνάζει η γυναίκα .


Ωω ..τι καημός..!!
Ωω τι θλίψη.. τι οδύνη..!!!
Εγώ ο περιούσιος, ο ένας ..
ο εκλεκτός.
Να τρώω σαν κοινός θνητός
και να ανέχομαι γυναίκα
τη Φροσύνη

Πατέρες ημών

Πατέρες εν τη πατρίδι ημών
και εν τη γαία ταύτη ημών.
Εθνοσυνέλευση και κυβέρνηση
Μεγαλοκτήμονες, βιομήχανοι
και τραπεζίτες ημών.


Μαμώτο το όνομά σας
Μαμώτο τη βασιλεία σας .
Μηδενός εξαιρουμένου υμών.


Τον άρτον τον ημερήσιον
δεν δυνάμεθα να εξεύρουμε ημών
και τα οφειλήματα ημών
ανήλθον εως ουρανόν
και ήγγικεν γαρ η ώρα
ως και η ψυχή ημών
εγγίξει Τον Επουράνιον .


Αφίετε ετι ημάς εν τη ησυχία ημών
και μην εισενέγγειτε ημάς εις πειρασμόν
και την μήτηρ και τον πατήρ υμών
αποστείλομεν εις την εξωτέραν οδόν .


Και μην είπομεν ημείς εις τέκνα υμών
αποθανέτω η ψυχή και το σώμα υμών
μετα των άλλων φίλων
Βασιλέων και πατέρων .


Ας μην.

Η καλιόπη

Όσο ρεύονται πεινάνε

 κι όσο τρώνε τόσο χέζουν
Όσο χέζουν ξεσκατίζω

χέζουνε και με εμπαίζουν.
Μούχουν πρήξει το συκώτι

κάθε μέρα αγγαρεία.
Κάθε μέρα στη καλλιόπη

κάθε μέρα μαγειρεία

Η φόλα

Mε ηρεμία και ψυχραιμία λύνονται όλα.
Πρώτα σου λένε σ΄αγαπώ
κι΄ύστερα τρως τη φόλα..

Τό ανέκδοτο

Ήθελα κάποτε να πω ένα ανέκδοτο
μα φοβάμαι τι θα πούνε τα κορίτσια.
Είναι περίεργος καιρός
και το μυαλό μας πονηρό..
Άσε που δεν ξέρω καθενός τα βίτσια..

Δεν θάλεγα και τίποτες σπουδαίο
Ένα αστείο θα έκανα μονάχα
Για κάποιο τύπο θάλεγα
λίγο περίεργο και μοιραίο..
που πάντα έχει έτοιμη ατάκα.
Στο καφενέ ένα πρωί
του λέει φίλος με οργή
-Εσύ δεν πας καλά.. το παίζεις πολύ μάγκας
τρείς μέρες παίρνω τηλέφωνο και συ δε το σηκώνεις..
-Δε φταίω εγώ, του απαντά και μη φορτώνεις.
στην αναγνώριση έγραφε . πως παίρνει ένας βλάκας.