Η Πανωραία και ο Μιχαλάκης.

Έχω μια χρυσή γυναίκα όλο γλύκα ,όλο μέλι
σαν τετράφυλλη ντουλάπα, σαν και του κρασιού βαρέλι.

....
Μ’ αγαπάει και με φροντίζει και δεν μου χαλάει χάρη
αν δεν τρώει, αν δεν κοιμάται κι΄αν δεν χέζει σαν μοσχάρι.

...
Σαν γυρνάω απ΄τη δουλειά τίποτα δεν τη ρωτάω
κι αν δεν έχει φάει σκόρδο κάπου κάπου τη φιλάω.
....

Δεν πηγαίνει στο μανάβη, στο χαπάπη, στο μπακάλη
της τα φέρνουνε στο σπίτι κι έχω ξέγνοιαστο κεφάλι.
....

Έτσι όμορφα κι΄ ωραία σμίξαμε σαν ζευγαράκι
έχω εγώ τη Πανωραία και αυτή το Μιχαλάκη.