Ποιητής εκ του προχείρου

Πάντα ήθελα να ήμουν κυπαρίσσι αψηλό
μα με γέννησε η μάνα κοκκαλιάρη και κοντό
στερνοπούλι, στερνοπαίδι έβδομος απ΄τα εφτά 
δεν του έμεινε του γέρου και πολύ καλή σπορά.
….
Τέλος πάντων δε βαριέσαι το ξεπέρασα αυτό
μα μου μένει μια πίκρα πιο μεγάλη από βουνό.
Που δεν έμαθα μια τέχνη λόγου χάριν ποιητής
έστω βάρδος στις πλατείες. λα’ι’κός τραγουδιστής.
Mα δεν έχω και κολτούρα, κι΄από φάτσα σαν γουρούνι
με κοντό λαιμό και μαύρος, ότι πρέπει για κουδούνι.
…
Λίγε φράσεις συλλαβίζω, λίγες ρίμες στιχοπλέκω
μοναχός μου τις παλεύω, μοναχός μου και τις βλέπω
και κατέληξα να γίνω σαν κακέκτυπο του Ομήρου
*Ποιητής εκ του προχείρου, έχων την μορφήν του χοίρου*