Alan Dalon

Kολήσανε τα δάχτυλα στα πλήκτρα
και το τραγούδι έχει πια τελειώσει.
Όταν σε γνώρισα δεν είχε πέσει η νύχτα
και τώρα αργεί να ξημερώσει.

Αποχωρώ σιγά σιγά για τα ενδότερα..
Θα είμαι κάπου εδώ κοντά και μακριά
Ίσως ξαναβρεθούμε κάποιo καιρό αργότερα

Ας μη χαιρετηθούμε θα ήταν ψέμα
να τρέξουν δάκρυα στα μάτια αλμυρά

άλλωστε δεν μ’ αγάπησες ούτε και γω εσένα

Αν φύγω τόβαλα σκοπό πίσω δεν θα γυρίσω.
Δε βλέπω τι θα κέρδιζα τα ίδια για να ζήσω.
Αν γίνω άλλος άνθρωπος ίσως να μη με θέλετε.

                                      Καλό λοιπόν μη ξαναρθώ και σεις μη περιμένετε
                                                                       
                                                            Aν μ’αγαπάς πές το απλά
                                                χωρίς κοσμητικά επίθετα και παρομειώσεις.
                                           Πες το όταν το νοιώσεις με δυο λεξούλες μοναχά.
                                                       Σ’ αγαπώ. Tίποτε άλλο…και γώ ...
                                                 Γλυκό του κουταλιού θα σε τρατάρω.

Ποτέ δεν σε προλάβαινα ξωπίσω σου ήμουν πάντα.
Εσύ ροκάριζες σκληρά και γω άκουγα μπαλάντα.
Μα όταν κοντοστάθηκες και γω άνοιξα το βήμα
Σμίξαμε κι έγινε η ζωή το πιο δροσάτο ποίημα.
...
Τόσα χρόνια φόρτωνα τη ματαιοδοξία μου με στολίδια.
Τώρα ξεπουλάω τα στολίδια της στο χρηματηστήριο της φτώχειας
για να ξορκίσω την απαισιοδοξία μου.
...
Aν δεν είχα αρνηθεί όσα κατά καιρούς χρυσά κοσμήματα
και αξεσουάρ μου χαρίζανε.
Σταυρούς,δαχτυλίδια ,αλυσίδες,ρολόγια, ταμπακέρες και πορτοφόλια
με μονογράμματα,χαρτοκόπτες και στυλό ..
Τώρα στα δύσκολα θα είχα κάτι να πουλήσω και γω να τη κουτσοβολέψω.
Καλύτερα όμως γιατί έτσι κράτησα τη ζωή μου.
...
Μια ζωή υπηρέτης δύο αφεντάδων..
Των κ.κ. Εφικτού και Ευκταίου.
..
Το τελευταίο καιρό μεγαλώνουν πολύ γοργά τα νύχια μου.
Σαν να θέλουν να ξεσκίσουν σάρκες ζωντανές
Μακραίνουν και τα μαλλιά μου..Γίνονται βοστρύχοι,αγχόνες.
Φαίνεται με αγνοεί η φύση μου και ετοιμάζεται να εκδικηθεί μονάχη της.
...
Kάποτε στα χρόνια τα παλιά, σαν παραμύθι το θυμάμαι
μη μου ζητάτε και πολλά
Το πρωί σαν κινούσαμε για τη δουλειά
η χαρά μας ξεπροβόδιζε με ένα της φιλί.
Tώρα απο την αυγή μας καρτερεί η στεναχώρια στο πλατύσκαλο..
...
Eγώ σου τόλεγα καιρό
ο άνθρωπος είναι πατάτα
πολύ πιο λίγος κι από βλάκα
θέλει το παιδονόμο του.
Αυτός ούτε τρύπα στο νερό
δε μπορεί να κάνει μόνος του.

Μα σύ δεν άκουγες κουβέντα
και έκανες ότι σ’ άρέσει.
Μα σαν σου φόρεσε το φέσι
σου κόπηκαν τα καλαμπούρια.
Τώρα κοιμήσου στα τσιμέντα
να σε τρώνε τα τσιμπούρια
...
Εγώ το πιο καλό παιδί
εγώ ο Κώτσος
πιάστηκα κότσος.
Πήγα και μπλέχτηκα με μια αλανιάρα.
κι έμεινα ρέστος και ταπί
όλα μου τάφαγε η λυσσάρα.
Τώρα γυρνώ σαν το σκυλί
και ζω στη αφραγκία
Ανάθεμα σε βρε ζωή
κακούργα κενωνία..

.////////....

Σύννεφα οι πόθοι ,νοτίζουν τις νυχτιές τα σεντόνια μας..
Θρυμματίζουν τους φόβους μας , υγροποιούν τα όνειρα μας..
...
Eμένα με φωνάζουν Αθεόφοβο
Έτσι με βάφτισε η φίλη μου η Βάγια ..
Εγώ ανθίζω το φθινόπωρο
Εμένα δε με πιάνουνε τα μάγια.
...
Εμένα το καλοκαιράκι
δε με πρόδωσε ποτέ.
Κάθομαι στο μπαλκονάκι
και μου φέρνει το καφέ .
Μου φέρνει τα τσιγάρα μου
μου φέρνει τα βιβλία.
Μου φέρνει τη κιθάρα μου
μου φέρνει ευτυχία ..

Aν θα μπορούσα ποτέ να πάρω
κάτι μαζί μου στον άλλο κόσμο.
Θα έπαιρνα ένα τσιγάρο
και ένα φυλλαράκι δυόσμο
Ένα τσιγάρο να ντουμανιάζω
να πάνε κάτω τα φαρμάκια
Μασώντας δυόσμο να χαλβαδιάζω
τα μπάνικα τα γκομενάκια..
...
Eγώ ματάκια μου στο έχω πεί
τη τρέλα μου δεν την αφήνω
Έστω κι αν χαμομήλι πίνω
και αν με βάλεις σε Καπή .

Θα βρω γριές για να τσιγκλίζω
Και νιές για να τσιμπολογώ
Τ΄αμπέλια τα κορφολογώ
Και τα ξερόκλαδα κλαδίζω
...

Mη προφέρεις τις λέξεις στεγνές.
Μην απαξιώνεις τους ανθρώπους.
Μη λές ...
Τη δικαιοσύνη χωρίς τους δικαστές
Την ιατρική χωρίς τους γιατρούς
Τη ποίηση χωρίς τους ποιητές
Τη παιδεία χωρίς τους δασκάλους
Οι άνθρωποι γεμίζουν τις λέξεις.
Οι λέξεις χωρίς τους ανθρώπους είναι κενές.
...
Όποτε με στρίμωχνε η ζωή
έταζα αρραβώνα αντί να κάμω γάμο.
Νόμιζα πως σκαπούλαρα.
Τώρα που τα εξώγαμα πλήθυναν σαν την άμμο,
πληρώνω αρραβωνιάτικα ,τρέχω και δεν προφτάνω
...
Oι αδύναμοι δεν είναι εξ ορισμού άγιοι..
Και οι άγιοι δεν είναι εξ ορισμού αδύναμοι..
Έχουν την εξουσία της αγιοσύνης τους.
...
Ήθελα να σ΄αγαπώ.
Να στο λέω, να το νοιώσω μια στιγμή .
Μα δε βρίσκω την αιτία,δε μου δίνεις αφορμή.
..
Όταν κλαδεύω τη βουκαμβίλια μου πονάω
σαν να μου ξεριζώνουν τη καρδιά.
Μα σαν γεννά τα λουλουδάκια της γελάω.
Τα καμαρώνω, τους μιλάω σαν μωρά.
...
Κύριε εισαγγελέα ….
Ευθύνη συλλογική λέτε δεν υφίσταται
Συλλογική μνήμη όμως …?
Λέτε ακόμη πως, αγνοια νόμου δεν συγχωρείται.
Όταν ο νόμος όμως με αγνοεί τι γίνεται .?
...
Όταν τα λες με κεφαλαία ..γελάω...
Όταν τα λές με μικρά . θυμώνω .
Όταν τα λές και δεν σου απαντάω
τραχανά απλώνω..
..
Μάννα μου δεν μου το είπες, ότι τα μακαρόνια έχουνε τρύπες.
Και αφού δεν μου το είπανε ακόμα κι’ οι πελάτες
δεν φταίω εγώ που πλάκωσα το μπακάλη στις φάπες
{ Εκατό χιλιάδες δίσκοι !!!}
.
..
Όλη τη νύχτα μας πολιορκούσε
ανελέητα η πανσέληνος..
Ευτυχώς που προδοθήκαμε το πρωί
κι έτσι λύθηκε η πολιορκία…!!
....
Τα λάθη του γέρου είναι σοφία.
Του νέου δίψα για ζωή
Σοφία και νιότη είναι ευτυχία.
Πούλια και Αυγερινός μαζί.
..
Tρία πράγματα δεν ήθελε να τα απολαμβάνει μόνος του ο Γέρο-Διαμαντής .
Να τρώει, να πίνει και να κοιμάται.
-Δε πάει το φαί κάτω ,έλεγε,δεν κατεβαίνει το κρασί,
είναι κρύο το στρώμα, άμα είσαι μονάχος.
Για τούτο και παντρεύτηκε τρείς φορές.
...
Μάθε τέχνη κι άστηνε κι άμα πεινάσεις πιάστηνε
μου έλεγε η μάνα.
Θέλει τέχνη για να ζείς ,τέχνη και να πεθάνεις.
τέχνη να είσαι άνθρωπος ..
συμπλήρωνε ο πατέρας.
...
Eυγενία..Ευγενάκι.. Ευγενιώ.
Κάθε που μας γένναγες σού κόβαν και το όνομα και σε απόμεινε το Νιώ.
Σου κότσαραν και το Κυρά να έχεις νάχεις να συναλάζεσαι
Να μη σε βλέπουν αν πονείς ..Να μη σε δούν αν σκιάζεσαι..
Ευγενία Γριτζελιά… Η κυρά Νιώ. Η μάνα μας .
...
Αν υπάρχει Θεός
{ανεξαρτήτως δόγματος,γλώσσας,χρώματος και φυλής}
και είναι όπως τον διδάσκουν οι επί γης εκπρόσωποι του.
Φιλεύσπλαγχνος..
Μεγαλοδύναμος..
Δίκαιος...
Πραγματικός ηγέτης για το λαό..
Tότε θα ήμουν πολύ ηλίθιος να μην πίστευα.!!
....
Το πιο μεγάλο πρόβλημα τις πιο πολλές φορές,
μπορεί να είναι απλά μια ασήμαντη ηλιθιότητα.
Χρειάζεται όμως για να το λύσεις , να είσαι τρομερά έξυπνος
για να μπορείς να σκεφτείς σαν ηλίθιος...
...
Στή ζωή μας όλα έχουν απαντήσεις.
Μα δε φτάνεις πουθενά,αν δε ξεκινήσεις
....
Αν τα καταφέρετε και με σοβαρέψετε το κρίμα στο λαιμό σας.
Καί να σας πνίγει σαν κασκόλ μάλλινο, μεσημέρι καλοκαιριάτικο
με σαράντα βαθμούς..
...
'' Η αυλαία έπεσε τη Παρασκευή με μια καταπληκτική τελετή έναρξης ''...!!!
...
Mεγάλωσα πολύ μικρός. Από γεννησιμιού μου.
Ευτυχώς όμως, πρόλαβα να αφήσω μια μαγιά ,
μια στάλα όνειρο, καβάτζα για τα γεράματα μου..
...
Είμαστε του ίδιου κύκλου άκρα. Με τη ίδια περίμετρο.
Με την ίδια διάμετρο.Με τις ίδιες ακτίνες.
Αντανακλούμε το ίδιο φως και τα ίδια χρώματα
και σκιάζουμε ο ένας,τη ψυχή του άλλου και αυτοαναιρούμαστε..
Ωωωω...τι τραγικό η ταυτοποίηση...!!
...
Όταν γνωρίζω έναν άνθρωπο,
το πιστεύω και το λέω μέσα μου ,
ότι είναι καλός άνθρωπος.
Αν εκείνος στη πορεία θελήσει να με διαψεύσει
και να αποδείξει στον εαυτό του και σε μένα ότι είναι κακός
Τότε τον εγκαταλείπω, φεύγω και τον αφήνω στη κακία του.
Έτσι απλά, χωρίς μίσος κανένα .
Μονάχα με αδιαφορία και περιφρόνηση.
....
Είναι πολλοί οι δάσκαλοι που θέλουν πραγματικά
να μοιραστούν τη γνώση τους , μαζί σου.
Είναι όμως και άλλοι τόσοι που απλά σε θέλουν δίπλα τους
για να κουβαλάς τα πτυχία τους.
...
Πολλοί μας καλούν να ταξιδέψουμε μαζί τους.
Λίγοι όμως μας θέλουν δίπλα τους στη πρώτη θέση....
...
Τα λόγια σου, τα περσινά φιλιά.
τα βρήκα στο γιαλό παρατημένα
Πάνω στα βράχια γατζωμένα
απομεινάρια που τα έφαγε η σκουριά.
...
Ζω τη κάθε μου στιγμή.
Δε τρέχω πίσω απ΄τη ζωή
Μα ούτε και τη σέρνω.
...
Με τον ήλιο τα βγάζουμε, με τον ήλιο τα βάζουμε
τι έχουνε τα έρμα και ψοφάνε ?
Η παροιμία τούτη έχει να κάνει με την απορία
ενος τεμπέλη τσοπάνου γιατί ψοφάνε τα ζωντανά του..
Τα έβγαζε αργά το πρωί οταν είχε σηκωθεί ο ήλιος
και τα έβαζε στο μαντρί πριν τη Δύση κί έπειτα απορούσε γιατί ψοφάνε
Πως να βοσκήσουν τα κακόμοιρα με ντάλα ήλιο και τόση ζέστη?
...
Nα μου φύγουν, ο πατέρας , η μάνα, τ' αδέρφια,
όλα τα είχα υπολογίσει.
Να μου φύγουν οι φίλοι μου..ποτέ.
...
Σε όποιον/α δεν αρέσουν , οι απόψεις μου ,
οι αναρτήσεις μου, τα σχόλια , οι παρατηρήσεις μου,
Σε όποιον/ α στη τελική δεν αρέσω γιατί έτσι του γουστάρει βρε αδερφέ ..!!!
Κανένα πρόβλημα και η λύση απλή.
Κάνει ένα κλικ , με διαγράφει και τέλος.
Δεν υπογράψαμε και κανένα συμβόλαιο αιώνιας συμβίωσης…
και κάβουρας δεν είμαι να τραβιέμαι στο καβούκι μου.
....

Στα μισά του διάπλου ,μεσοπέλαγα
άρχισαν να εμφανίζονται ξαφνικά
στα πόδια και στα χέρια μας
μικρά διάστικτα βαθυκόκκινα στίγματα.
Ο γιατρός δεν ανησύχησε.
Διεστάλησαν, είπε, κάποια αιμοφόρα αγγεία
για τούτο και τα βαθυκόκκινα στίγματα.
Ο καπετάνιος, μάλιστα, είπε να μοιραστούν σταφίδες και κονιάκ.
Μονάχα ο σηματωρός, αναρωτήθηκε χαμηλόφωνα.
-Ήταν ανάγκη να διασχίσουμε την Ερυθρά Θάλασσα. ?

...

Ο Τζάκ ο σκύλος είναι μόνιμος κάτοικος στο πάρκο
είναι πολύ φιλάνθρωπος και πρώτο φιλαράκι.
Στέκει φρουρός όταν κοιμάμαι στο παγκάκι
και όταν βρέχει στα γιοφύρια από κάτω.

....

Θέλω να γράψω για τον έρωτα
θέλω να να πω για την αγάπη,τη φιλία.
Μα γίναν όλα εμπορεύσιμα,όλα ξενέρωτα
στιχάκια, πίνακες κι’ απούλητα βιβλία

....

Eγώ δεν θέλω να βαδίσουμε μαζί τα δικά μου μονοπάτια.
Θέλω να αντικρύσω την αυγή μέσα από τα δικά σου μάτια.

....

Mη με ρωτάς γιατί σου γράφω
Με ρίμες και τραγουδιστά
Εγώ σου γράφω έμμετρα
Ό,τι θα έλεγα πεζά
Ένα παιχνίδι είναι κι’αυτό
Σαν τις αμάδες και το κρυφτό
Δε ξέρω αλλιώς να σου το πώ
το σ'αγαπώ.

....

Κάποτε στα χρόνια τα παλιά,σαν παραμύθι το θυμάμαι ,
μη με ρωτάτε και πολλά.
Πατέρας και γιός,χωρίς γυναίκα ο πατέρας και δίχως μάννα ο γιός...
Στο ταβερνάκι της γειτονιάς, κάθε Σαββατόβραδο,
κεί που τρώγανε , κεί που πίνανε..
Αψύς ο γιός,παράγελνε τη ζεμπεκιά του ,πάντα το ίδιο τραγούδι , να χορέψει.
Και λαχτάριζε το μαγαζί και μονολογούσαν οι γεροντότεροι.
-Τούτος ο νιός θα το φάει μια μέρα το κεφάλι του.
Μα ο γιός που να ακούσει και βροντοφώναζε
κάθε που γονάτιζε και βαρούσε το μωσαικό με τις χερούκλες του ,
και μασούσε τα ποτήρια και σήκωνε με τα δόντια τις καρέκλες...
-Α ρε πατέραααα..!! Δε γαμείς ψηλά καπέλα και παπούτσια ελβιέλα...!!

...

Αγάπη κατά συρροήν
κατά ριπάς αγάπη ….
Εξ αμελείας έγκλημα

                                                               εκ προμελέτης λάθη

Σεπτέμβρης των ερώτων

και των ρομαντικών περιπάτων ..
Τών νοτισμένων λιβαδειών

και των γήινων χρωμάτων…

///////////.......

Γεννημένος στις δύο του Μάρτη
μουντζούρωσα μια πάνα λευκή.
Τη κρέμασα στο μεσσιανό κατάρτι..
κι ανοίχτηκα σε πέλαγο βαθύ..


Η πάνα έγινε παντιέρα
κι η θάλασσα μου γκόμενα
Μη με ξεβράσει σε καμιά ξέρα

....

Θυμώνω μάτια μου.
Θυμώνω με…
Τις μεγαλοστομίες
Τις ιαχές, τις οιμωγές,
τις συνομωσιολογίες
Το απόλυτο, το δεδομένο.
Το εντέχνως λαικό.
Το φαί το ξαναζεσταμένο.
Την εκδίκηση που τρώγεται κρύα.
Τους προφήτες και τα ιερατεία.
Τα τάματα, Τά θαύματα..
Τα μπράβο ,τα ζήτω, τα ωσαννά.
Τα τενεκέδια τα αδειανά
Το άρον άρον σταύρωσον αυτόν
Το παρόν που πρίν προλάβω να χαρώ
γίνεται παρελθόν.
Την αναμονή, τη προσμονή και τη λαχτάρα.
Θυμώνω με..
Tα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα *

....

Μη κρύβεις την απουσία μου κάτω απ΄το χαλί.

αποδέξου το λοιπόν δεν είμαστε μαζί.

οι δρόμοι μας χωρίσανε.

Σβήσε κι’ απ΄τη μαρκίζα το όνομα μου

δεν είμαι παρτενέρ σου  πια κυρά μου

τα σ ‘ αγαπώ μας λήξανε.

....

Τρέχω μονάχος μου και τελευταίος φτάνω

παίζω πεντόβολα και από μένα χάνω.

Ότι  έχω  αρχίσει να τελειώσω δε προφτάνω.

γιατρέ  τι λες θα αντέξω 'η θα πεθάνω.?

...

H  επικαιρότητα με αηδιάζει.

το παρελθόν δεν μου ταιριάζει.

και το μέλλον περί άλλων τυρβάζει.

....

Όσο υπάρχουνε κακοί

θα υπάρχουν και καλοί

Για να κρατούν τα μπόσικα,

να μη μπατάρει η γή.

..

Ξέρω πως κόβουνε τα χόρτα απ΄το χωράφι

Ξέρω πως σφάζουνε το νιόβγαλτο μοσχάρι.

Όμως  ατύχησες μικό

εγώ δεν είμαιο ούτε μοσχάρι ούτε φυτό…

...

Το φεγγαράκι  τρύπωσε  κρυφά στη κάμαρη σου

και γω κλέφτης  καρτερώ να πάρω το φιλί σου.

Αυγερινός  σου  πέρασε  βέρα στο  δάχτυλο σου

και μένανε με  σκότωσε  το πείσμα  το δικό σου.

Θα σβήσω τον αυγερινό ,θα κόψω το φεγγάρι

κι’ όσο ζητάς να σ’ αρνηθώ  δεν σου το κάνω χάρη.

..

Πεθύμησα χοιρομέρι στα κάρβουνα, και τσίκνα  και τριγύρω στο τζάκι παρέα και χαχανητά και τραγούδια και  πειράγματα  και ιστορίες μικρές  πικάντικες και κρασί μπόλικο και κόκκινα μάγουλα και μύτες και να βρέχει και τη ρονιά να στάζει  μέσα στο σατύλι  νάχει  να λουστεί η ξανθομαλούσα μας.

..

Μοιράζουν αφειδώς  ελπίδες

και κόκκαλα χωρίς ψαχνά.

Στα πόδια σέρνουμε αλυσίδες

και στο λαιμό μας το βραχνά.

...

..