Και που λές Κατερίνα οι δρόμοι χορτάριασαν
κανείς δεν διαβαίνει ,παρά μόνο η βροχή
αστραπές και βροντές και μετά σιωπή.
Κάποτε πέρναγαν γύφτοι μα και κείνοι πια λάκισαν
στα χαντάκια στις άκρες κελαηδούνε βατράχια
και σαπίζουν στις λάσπες ρίζες μα και βλαστάρια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου