Έκαψε ό ήλιος τα φτερά μου

Ποιητής εκ του προχείρου

Πάντα ήθελα να ήμουν κυπαρίσσι αψηλό
μα με γέννησε η μάνα κοκκαλιάρη και κοντό
στερνοπούλι, στερνοπαίδι έβδομος απ΄τα εφτά 
δεν του έμεινε του γέρου και πολύ καλή σπορά.
….
Τέλος πάντων δε βαριέσαι το ξεπέρασα αυτό
μα μου μένει μια πίκρα πιο μεγάλη από βουνό.
Που δεν έμαθα μια τέχνη λόγου χάριν ποιητής
έστω βάρδος στις πλατείες. λα’ι’κός τραγουδιστής.
Mα δεν έχω και κολτούρα, κι΄από φάτσα σαν γουρούνι
με κοντό λαιμό και μαύρος, ότι πρέπει για κουδούνι.
…
Λίγε φράσεις συλλαβίζω, λίγες ρίμες στιχοπλέκω
μοναχός μου τις παλεύω, μοναχός μου και τις βλέπω
και κατέληξα να γίνω σαν κακέκτυπο του Ομήρου
*Ποιητής εκ του προχείρου, έχων την μορφήν του χοίρου*

Η Πανωραία και ο Μιχαλάκης.

Έχω μια χρυσή γυναίκα όλο γλύκα ,όλο μέλι
σαν τετράφυλλη ντουλάπα, σαν και του κρασιού βαρέλι.

....
Μ’ αγαπάει και με φροντίζει και δεν μου χαλάει χάρη
αν δεν τρώει, αν δεν κοιμάται κι΄αν δεν χέζει σαν μοσχάρι.

...
Σαν γυρνάω απ΄τη δουλειά τίποτα δεν τη ρωτάω
κι αν δεν έχει φάει σκόρδο κάπου κάπου τη φιλάω.
....

Δεν πηγαίνει στο μανάβη, στο χαπάπη, στο μπακάλη
της τα φέρνουνε στο σπίτι κι έχω ξέγνοιαστο κεφάλι.
....

Έτσι όμορφα κι΄ ωραία σμίξαμε σαν ζευγαράκι
έχω εγώ τη Πανωραία και αυτή το Μιχαλάκη.

 

Αχ βρε ρημάδα μου ζωή

Βαθειά πληγή και βάλσαμο
ξύδι μα και γλυκάδι
είναι το κάθε σου άγγιγμα
κάθε φιλί και χάδι.
... ...
Σαν με φιλάς αγκιστρώνομαι
και σπαρταρώ σαν ψάρι
κι΄ύστερα γλύφω τις πληγές
και κλείνομαι στο αμπάρι..
...
Και καρτερώ να ξαναρθείς
ξανά να με αγκιστρώσεις.
Aχ.. βρε ρημάδα μου ζωή
ζωή δίνεις με δόσεις.

Σκόρπια στιχάκια

Μη τα μετράς δεν ωφελεί τα βάσανα πού έχουν περάσει
και μη το κρατάς γινάτι, μας καρτεράει το κρεβάτι
αγκάλιασε με όπως και χθές ,δεν περισεύουν οι χαρές
κι ο χάροντας αν βιάζεται άστον να προσπεράσει.

....

Δεν αντιγράφω τα πουλιά κι ούτε πετώ στα αστέρια
μόνο αφουγκράζομαι σκυφτά με σταυρωμένα χέρια
της γης όλα τα ζωντανά κάθε ανθό και δέντρο
που μου το λεν ψιθυριστά ''δεν είσαι τη ζωής το κέντρο''

....

Το χορτάρι στη αυλή μας,έγινε λόγγος, ρουμάνι
και η δόλια η ζωή μας, μέχρι το σκαμνάκι φτάνει.

....

Δεν μ΄αγαπάνε πια οι λέξεις μου
δεν υπακούουν στις εμπνεύσεις μου
και σαν τα χέλια ξεγλιστρούνε
απ΄του μυαλού μου το καζάνι
Φοβούνται πως θα μολυνθούνε
απ΄τo χαρτί και το μελάνι..

....

Τίποτα δεν με συνδέει με το θάνατο
γι΄ αυτό και δεν φοβάμαι.
Εγώ είμαι θνητός ,εκείνος είναι αθάνατος.
και πλάι πλάι πάμε.

....

Εγώ το σκάω σαν τον κλέφτη τις νύχτες απ΄τα όνειρα μου
με λέει αναίσθητο ο καθρέφτης μα εγω γνωρίζω τα όρια μου.
Δεν ωφελεί να ονειρεύομαι να ζω μέσα στα παραμύθια
κάλιο στη γης και να παιδεύομαι και να αντικρύζω την αλήθεια

...

Τα σ΄αγαπώ που τα ξέχασα στο δρόμο
και οι όρκοι που ψιθύριζα στο αυτί της
με βαραίνουνε αβάσταχτα στον ώμο
και μου θυμίζουνε πως ήμουνα αλήτης.

....

Έκαψε ό ήλιος τα φτερά μου
σίμωσα πολύ κοντά.
Πέταξα όμως πρώτη φορά μου
κι΄είδα τη γη από ψηλά..

....

Εσύ πουλάς τις συλλαβές σε ιλουστρασιόν φυλλάδια
κι’ αφού δεν πήγα σε σχολειό κι΄έσπασε το λαμπόγυαλο
και ζω μες τα σκοτάδια σαν τον ζητιάνο καρτερώ
πότε θα αστράψει ο ουρανός για να σε δω τα βράδια.

....

Nάρθουμε τώρα στα δικά μας ,είπαμε για τα βάσανα μας
και πως μας κλέβουνε οι άλλοι
ήπιαμε το κρασάκι μας,παίξαμε το ταβλάκι μας
εμείς τι κάνουμε Μιχάλη.?

....

Τα χρόνια μου που πέρασαν ποτές δεν ήταν χρόνια
πουλιά ήταν που πέταξαν ,και θα πετούν αιώνια.
Αν όμως τα φυλάκιζα θα γίνονταν ρυτίδες
μα αφ’ ότου τα αμόλησα γίναν και πάλι ελπίδες.

...

Οσοι γεννήθηκαν πρωί κι’όνειρα κουβαλάνε
πάντα θα φεύγουνε πρωί και βράδυ θα γυρνάνε..

...

Φωτό αρχείου.Εραστής της θεατρικής τέχνης

Φιλιά ταχυδρομημένα

Αχ .! τα φιλιά σου πούρχονται τα ταχυδρομημένα
περίμενα τα χείλη σου να δώσουνε σ΄εμένα
κι' όχι μέσα σε φάκελα με δάκρυα και πόνο
και συ να σβήνεις μακριά και γω μικρή να λειώνω.

Δεν φταίς εσύ που μ΄αγαπάς

Tίποτα δεν μου χρωστάς και δεν χρωστάω κανενός
δεν φταίς εσύ που μ΄αγαπάς, φταίω που γεννήθηκα αητός.
Μη μου ζητάς να κατεβώ απ΄του ουρανού το στρώμα
εγώ τη γη δεν την πατώ ,τι θα με φάει το χώμα.

Της αγάπης το κρασί

Θάθελα νάχα εφεύρει της αγάπης το κρασί
να πίνουμε μονάχα εγώ και σύ
να είναι όλοι τους τριγύρω μας ξενέρωτοι
και η αγάπη μας ,σαν γάτα τρυφερή,
μα και αδέσποτη.

Στον ουρανό λάμπει ένα αστέρι

Στον ουρανό λάμπει ένα αστέρι
κάνω ευχή κι΄ίσως ποιός ξέρει
νάναι δικό μου.
Είναι το νοιώθω, νάτο ξαπλώνει
στο προσκεφάλι μου και με σεντόνι
κρύβω το εγώ μου..!

Θύελλες

Θύελλες σαρώνουν τη δόλια μας ζωή
και πλαταίνουνε τη φτώχεια τη μιζέρια
κι’ ολο έρχονται χειμώνες πιο πολλοί
και στενεύουνε τα λίγα καλοκαίρια.

Aρχέγονο γραπτό

 Το κρυφό αρχέγονο γραπτό
που δεν μπόρεσε κανείς να το διάβάσει
το εκθέτουνε,σε μαρμαρένια βάση
σε μουσείο αρχαιολογικό.
Δε τους κόφτει που δε ξέρουνε τι λέει
φτάνει που δε ξέρουνε κι οι άλλοι.
Αν θες να μάθεις τάχατες ποιος φταίει
βάλε το ερώτημα σε αλλουνού κεφάλι. που δεν μπόρεσε κανείς να το διάβάσει
το εκθέτουνε,σε μαρμαρένια βάση
σε μουσείο αρχαιολογικό.
Δε τους κόφτει που δε ξέρουνε τι λέει
φτάνει που δε ξέρουνε κι οι άλλοι.
Αν θες να μάθεις τάχατες ποιος φταίει
βάλε το ερώτημα σε αλλουνού κεφάλι.

Ούζο με γλυκάνισο

Όποτε με κερνάνε ούζο θέλω να έχει και γλυκάνισο
να μου γλυκαίνει το μυαλό και το στομάχι.
Θα ήταν άδικο ,πικρό και άκρως άνισο
εγώ να πίνω και ο κόσμος ''τύφλα νάχει’’

Περί τεχνών

Aπ΄όσες τέχνες έμαθα ,την ανάγνωση αγαπάω
τι άλλες όλες τις έκανα μόνο να μην πεινάω.
Όμως δεν τις ρεζίλεψα,τις τίμησα και κείνες
γιατί μού δώσανε φαί, μα και χαρές και μνήμες.

Έχω γερή καρδιά

Πώς να σε αγνοήσω , πως είναι δυνατόν,
να μου ζητάς να σβήσω παρόν και παρελθόν.
Με χώμα και με ίδρωτα, χτίσαμε τη φωλιά
δεν σβήνεται η αγάπη με μονοκοντυλιά.
Αν θες αγνόησε με, πρώτη με ξαστεριά
και μην ακούς τι λένε,εχω γερή καρδιά.

Αμυγδαλιά

Kι΄όμως υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν ακόμα
που δεν προσμένουν Άνοιξη κι΄ανθούνε το χειμώνα
και μας κρατούνε συντροφιά και με περίσια χάρη
σαν την μικρούλα αμυγδαλιά ,που ανθίζει το Γενάρη.

Τέλη αναζήτησης

Bγήκα χθες στο σεργιάνι να βρώ την αλήθεια
κάπου κάπου το κάνω, μη μου γίνει συνήθεια.
Μου κλείσαν το δρόμο δυο πολισμάνοι
τι ψάχνεις μου λένε, και γυρνάς σαν αλάνι.
Την αλήθεια τους λέω , που δεν ξέρει κανένας
.σοβαρά να απαντάς, με κατσάδιασε ο ένας.
Τέλος πάντων τους λέω εσάς τι σας νοιάζει
το τι ψάχνω εγώ και τι σας πειράζει.
Θα στο πούμε ευθέως, μου λένε, για οικονομία συζήτησης
πρέπει να καταβάλεις τα τέλη αναζήτησης.

Σαν κιτρινισμένα αρχεία

Σαν κιτρινισμένα αρχεία στα μπαούλα ξεχασμένα
βρίσκω πίσω μου τα χρόνια άδετα μα και δεμένα.
Βρίσκω ημερομηνίες,πρόσωπα μα και συμβάντα
βρίσκω όρκους κι΄υποσχέσεις που θα μένανε για πάντα.
Βρίσκω γέλιο,βρίσκω κλάμα,βρίσκω πόνο και χαρά
βρίσκω στην αφετηρία τη μάνα μου να με γεννά.
Θέλω να τα ξεδιαλύνω να κρατήσω ότι αξίξει
μα δεν ξέρω τι αξίζει στης ζωής μου το ταξίδι.

Τι τα θες άστα να πάνε.

Μετανάστης στην ίδια τη πατρίδα μου
γηγενής, πάπου προς πάπου η γενιά μου
έδωσα όρκο έκανα και τη θητεία μου
γράφουνε και μιλάνε ελληνικά και τα παιδιά μου.
...
Είχα και σχέδια πολλά ,όνειρα και ελπίδες
και αγαπούσα κι΄αγαπώ τούτη τη άγια χώρα
μα κυβερνήτες μουλωχτοί σαν νεροφίδες
τη τεμαχίζουν ,την ρουφάνε χρόνια τώρα.

Τη ξεζουμάνε ,τη στραγίζουν, τη στεγνώνουνε
κι΄όλο αυγατίζει η κοιλιά τους κι΄όλο ζητάνε
και μεις μοιραίοι κάπου κάποτε θυμώνουμε
κι΄ύστερα λέμε , ''τι τα θες κι΄άστα να πάνε''Δείτε περισσότερα

Ο διάολος τα έχει όλα γραμμένα

Πρέπει να δω επιτέλους τι θα κάνω
και που θα πάω όταν θα πεθάνω
μεγάλωσα πια και δεν με παίρνει άλλο
Από τη μια ο παράδεισος ζητάει πειστήρια,
από την άλλη η κόλαση ούτε αργύρια
δε βαριέσαι ας πάω και στο διάολο
και ίσως βρώ τα λάθη μου και μένα
γιατί ο διάολος τα έχει όλα γραμμένα.