δεν μας αγάπησε κανείς
τα σ' αγαπώ τους μια συνήθεια
πλοία της άγονης γραμμής
Φασόν φιλιά,νάιλον χείλη
μέσα σε τάπερ ,πλαστικά,
στο ίντερνετ οι λίγοι φίλοι
κρατούν κρυμένα μυστικά
Μια φράξια μια καμαρίλα
υψώνει τείχη, μας μισεί
Σαν του φθινόπωρου τα φύλλα
μας κοματιάζει, μας μαδεί.
Δεν τους μισώ .Αδιαφορώ
Δεν αντιστέκομαι . Χλευάζω
Τις σειρήνες αγνοώ
Δεν πάω μαζί τους .Ρότα αλλάζω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου