Η Ψηλή Παναγιά

-Αν είναι καλός ο καιρός θ'ανέβουμε είπα
-Κι' αν δεν είναι πατέρα ?
-Έβαλε νοτιά δε βλέπεις ?
-Νοτιά έβαλε... μα τι να κάνουμε..
-Δε ξέρω ..ρώτα τη μάννα σου
-Εγώ πάντως θέλω ν'ανέβουμε.
-Χοροστάσι είναι μωρέ ,βαστάνε θαρρείς τα γόνατα μου ν' ανέβω εκεί πάνω?
-Και στα ρύζια που τσαλαβουτάς τόσα χρόνια μέχρι το γόνατο
εκεί σε βαστάνε τα ποδάρια σου ..?
-'Ακου γιέ μου ..πάρε τη ξαδερφούλα σου κι' ανέβα..άσε με μένανε
-Θ' ανεβούμε μαζί,αλλιώς μοναχός δεν ανεβαίνω
-Ορέ μπελά που βάλαμε..
-Αλήθεια πατέρα γιατί το λένε χοροστάσι.?
-ξέρω και γώ..επειδή είναι πλάτωμα...
πήγε κι' η Παναγιά κι' έστησε καραούλι
εκεί πάνω κι' ετσι το βρήκαμε κι' έτσι κάνουμε
κι'ανεβαίνουμε,κάθε χρόνο,να ανάψουμε ενα κεράκι
-Και τη λένε Ψηλή Παναγιά ?
-Ε πως αλλιώς να τη πούνε ..αφού είναι ψηλά στη κορυφή του βουνού ?
να δες την καμαρώνει..
-Και κάθε μέρα η Παναγιά είναι κει πάνω ?
-Και που να πάει ?
-Ξέρω γώ,να φύγει να πάει κι' αλλού αμα το θελήσει ..
-Δε μου λές ορέ χαμένο ..έφυγε ποτές η μάννα σου ?
-Όχι ..
- Ε τότες ...πως να φύγει η Παναγιά ?
σημ.. Ο διάλογος τούτος δεν είναι φανταστικός....