και το φεγγάρι εχάθη.
Με ζώνουν λάγνοι πειρασμοί
κι' αρχέγονα μου πάθη.
Απ' τη ψυχή μου ξεγλιστρώ
της λογικής ξεφεύγω.
Δεν έχω χρόνο να μετρώ
και χρόνο να παιδεύω.
Οι φλέβες μου αναριγούν
τραντάζουν το κορμί μου
χείλη φιλήδονα τρυγούν
τη κάθε σπιθαμή μου.
Ξαναγυρνώ στη κάμαρα
στης μοίρας το στασίδι
κι' αναζητώ στα γράμματα
της Βίβλου ,το βρισίδι.
Να μάθω πως με γράψανε
μοιχό και λωποδύτη?
Να μάθω αν με κάψανε
στης εσχατιάς τη κοίτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου