Η Βασούλα

1978.Περαιάς Νυχτερινό Λύκειο. Ημέρα 14 του Φλεβάρη.

Τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου τότες πολλοί λίγοι της δίνανε σημασία
και πολλοί λίγοι τη θυμόντουσαν και τη γιορτάζανε.
Έτσι και γώ δεν τη θυμήθηκα.
Με τη Βασούλα πού ήμουνα τότε δεν με είχε προετοιμάσει
για τούτη τη γιορτή .
Έφτασα λοιπόν στη ώρα μου στο σχολείο και έψαξα αμέσως να τη βρώ
όπως έκανα και κάθε σούρουπο.
Να πιούμε το καφέ μας ,να τα πούμε λίγο πρίν μπούμε για μάθημα.
Την αναζήτησα μα δεν την βρήκα .

Παραξενεύτηκα,ανησύχησα και άρχισα να ρωτάω .
-Καλά τελείως χαζός είσαι ? μου λέει ο φίλος μου ο Στέλιος ,
τέτοια μέρα και δεν τη θυμήθηκες ?
-Τι θυμηθώ του λέω , κί έπειτα η Βασούλα που είναι ?
-Σήμερα φιλαράκι είναι η μέρα που οι γυναίκες περιμένουν πως και πως
και η Βασούλα σου πέταξε
-Τι πράμα ?
-Λοιπόν σήμερα είναι του Αγίου Βαλεντίνου .
Ήρθε ο μάγκας απέναντι από το βιβλιοπωλείο με τριαντάφυλλο στο χέρι
και την πήρε και πάνε για καφέ στο Πασσαλιμάνι.
-Σοβαρά μιλάς ?
-Σοβαρότατα,τι νόμιζες θα περίμενε εσένα ?
Έτσι απλά και χωρίς προσχήματα η Βασούλα έφυγε
και γώ έφαγα τη χυλόπιτα μου.

10 χρόνια μετά
Εγώ παντρεμένος και η Βασούλα παντρεμένη και με παιδιά
με το τύπο που είχε φύγει εκείνο το βράδυ του Φλεβάρη.
Μετά τις πρώτες αμήχανες κουβέντες μπήκαμε και στα καθ΄ημάς.

-Ποτέ δεν έμαθα ειλκρινά , άρχισα πρώτος , γιατί κείνο το βράδυ με παράτησες ?
-Έίναι απλό , μου λέει, εσύ ήθελες μια σχέση και γώ ήθελα να φτιάξω τη ζωή μου .
-Τι θα μπορούσα να κάνω ,ακόμη δεν είχα πάει φαντάρος
-Αυτό είναι μου λέει , εσύ με έβλεπες σαν παιδί, μα εγώ ήμουν γυναίκα.
-Μένεις ακόμη στα Καμίνια που έμενες ?
-Εκεί .
-Ωραία χαίρομαι που είσαι καλά..

16 χρόνια μετά
Είναι μεσημεράκι με φίλο μου εργοδηγό είμαι στην είσοδο
ενός μεγάλου εμπορικού κέντρου .
Μια κυρία στέκει μπροστά μου και με κοιτά επίμονα.
Βγάζω τα γυαλιά ηλίου και προσπαθώ να δώ και γω με απορία.
Πλησιάζει πιο κοντά και με αυτοπεποίθηση με ρωτάει.

-Δεν με θυμάσαι ?.
-Για να πω την αλήθεια , δεν σας θυμάμαι , συγνώμη
-Τόσο πολύ γέρασα ?
-Δεν είπα κάτι τέτοιο , αν θέλετε θα μπορούσατε να πείτε κάτι να θυμηθώ ?
-Για θυμήσου λιγάκι,ήμασταν μαζί στο νυχτερινό λύκειο.
-Αααα..!! είσαι η… κάτσε κάτσε.. ένα λεπτό κάτι θυμάμαι …η…
-Η Βασούλα είμαι Κώστα ..η Βασούλα είμαι.
-Ωωω.. τι κάνεις Βασούλα .. τι κάνουν τα παιδιά σου.. ο άντρας σου ?
-Καλά είναι τα παιδιά μια χαρά.. Βέβαια με τον άντρα που με ήξερες χώρισα..
-Ε.. συμβαίνουν αυτά …τι να κάνουμε ..
-Ξαναπαντρεύτηκα όμως..
-Α.. μάλιστα ωραία και μένεις εκεί που έμενες στα Καμίνια ?
-Όχιιιι πάει αυτό .. Τώρα μένουμε στη Γλυφάδα σ’ένα συγκρότημα μεγάλο με κήπο και πισίνα . Πολύ ωραία …!!!
-Μπράβο Βασούλα πολύ χαίρομαι… Να είσαι καλά..

Όταν απομακρύνθηκε αρκετά ο φίλος μου ο Άρης, ήρεμα και απλά με ρώτησε.
-Ποια ήταν η κυρία ?
-Μια κοπελιά που κάποτε με παράτησε για κάποιον άλλον
-Ποιόν αυτόν που χώρισε ?
-Ναί
-Καλά έκανε και σε παράτησε
-Γιατί το λές αυτό ?
-Άκου με μένα. Λίγα άκουσα , πολλά κατάλαβα..
Καλύτερα που σε παράτησε.