Φώτα σβησμένα

Δεν με φωτίζουν προβολείς.
Τα φώτα είναι σβησμένα.
Με λούζει φως της αστραπής.
Πυρώνουν,μέσα μου, να δείς,
κάρβουνα αναμμένα.
..
Σκαλίζω χρώματα της γης .
Σπέρνω λέξεις θλιμένες.
Φυτρώνουν άνθη υπομονής,
που δεν τα πότισε κανείς ,
σ' άνυδρες μέρες.
...
Χαρίζω ρούχα και κορμί
και της καρδιάς τον ήλιο .
Εισπράττω ανείπωτη ντροπή,
σαν Βασιλιάς σε παρακμή,
χωρις Βασίλειο.