Χαμήλωσε τα μάτια σου κάτω γιατί φοβάμαι.
Ναι τα άστρα γυρίζουν.Γυρίζουν αιώνια,φωσφορίζουν αιώνια,
ζουν αιώνια και τα μυστήρια τους είναι αιώνια.
Ναι είναι εκεί πάνω και πιο μακριά στους αιθέρες,
κόσμοι που ζουν, ήλιοι που λάμπουν
πλανήτες που καταρρέουν, νεφελώδη που γενιούνται.
Και υπάρχει μια ζωή γιγαντιαία, μια συμφωνία μυριάδων,
την οποία δεν θα ανασάνουμε ποτέ.
Θέλεις φιλιά..?
Σφίξου στην αγκαλιά μου, αγάπη μου.
Είναι ήλιοι με χρώματα γαλάζια και ήλιοι κίτρινοι
και είναι και άλλοι στη νεότητα του φωτός
και άλλοι που σκορπούν ακτίνες πεθαμένες σε κόσμους νεκρούς.
Υπάρχουν λείψανα πλανητών μεγαλύτερα από τη γη.
Υπάρχουν απλανή άπειρα ,υπάρχουν όσα είδαμε και όσα θα βλέπουμε ακόμα.
Υπάρχει ένα ορατό το οποίο η φαντασία μας δε μπορεί να συλλάβει
κι’ ένα αόρατο μπρος στο οποίο είμαστε για πάντα τυφλοί.
Και όλα αυτά ζουν στο άπειρο και όλα είναι αιώνια
και όλα στέκουν μες στη νύχτα σαν μεγάλα φωτεινά μυστήρια ,
κινούντε από την αυγή του κόσμου,
από τη στιγμή που άνοιξε τα παρθένα βλέμματα
το πρώτο πλάσμα και αντίκρισε
με καινούργιες αισθήσεις τη πρώτη νύχτα .
Θέλεις φιλιά ?
Ω!!! θέλεις φιλιά αγάπη μου.. ?.Έλα κοντά μου πολύ
γιατί δε σε βλέπω μες τη νύχτα και θέλω
να αισθανθώ τη παρουσία σου, τη θερμότητα σου !!!
Ναι ριγάς μετά από τόσα φιλήματα.
Φοβάσαι .Ναι αισθάνεσαι ότι πεθαίνουμε,
ότι πεθαίνουμε πολύ γρήγορα
κάτω από την αιωνιότητα του ουρανού.
Ναι είδες και συ με ψυχή τα άστρα και για μια στιγμή
απλώθηκε ο νους σου στο άπειρο
και συνέλαβε όλη την αρμονία του ουρανού.
Ναι φοβάσαι .Ναι νομίζεις και συ ότι γλιστράμε φρικτά στο θάνατο.
Θέλεις φιλια ?
Ελα κοντά μου και δος μου τα χείλη σου .Ας ενώσουμε τα σώματα μας
για να αντισταθούμε καλύτερα στου θανάτου το ρεύμα.
Ναι ένα ασπασμό, ενα εναγκαλιασμό στον οποίο να φρικιάσει ,
όχι το θνητό μας το σώμα, αλλά ο σπινθήρας της αιώνιας ουσίας ,
ο σπινθήρας των άστρων , ο οποίος κρύβεται μέσα μας.
Ενωμένοι και δημιουργικοί μπορούμε να ατενίσουμε το δέος του ουρανού
και να αντισταθούμε στο θάνατο και να κοινωνήσουμε
με τα πράγματα τα αιώνια τα οποία μας στεγάζουν και τα οποία μας ατενίζουν.
Ελα ..άμα διαπεράσω τελείως τη σάρκα σου
και αρμονίσω το σώμα μου με το δικό σου ,
τότε θα δοκιμάσω για μια στιγμή τη χαρά του δημιουργού
και θα κοινωνήσω των μυρίων αυτών δυνάμεων
και θα κυριαρχήσω για μια στιγμή του σύμπαντος.
Στην αγκαλιά σου βλέπω τον ουρανό μικρό και τον βλέπω κοντά.
Και αν με υψώσεις στην αγκαλιά σου, με τη δύναμη του πόθου σου ,
ίσως να μπορέσω και να ασπαστώ τους ήλιους.
Σημ.. Ελεύθερη μεταφορά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου