Περί τύχης

Εμένα η τύχη μου με αγαπάει πολύ αλλά αργεί να έρθει..
Έρχεται όταν πιά δεν τη χρειάζομαι..
Και κείνος ο από μηχανής Θεός πάντα όταν πέφτει η αυλαία
και αδειάζει η αίθουσα εμφανίζεται.
Έτσι έμμελε να γίνει και κείνο το καλοκαιρινό Σαββατόβραδο..
Μετά από μια κουραστική μέρα είπα το βράδυ
να κεράσω τα φιλαράκια…
Αφού φάγαμε και καλαμπουρίσαμε και γλεντήσαμε
τα πλήρωσα όλα και χαιρετηθήκαμε.
Φίλος είπε να με πάει με το αμάξι του στο σπίτι μου…
μα δεν το δέχτηκα…
-Άσε,του λέω,κράτησα κάτι κέρματα θα πάρω ένα εισητήριο
και θα πάω με το λεωφορείο.

Τσιγάρα είχα πήρα και ένα εισητήριο και στήθηκα στη στάση για το λεωφορείο. Λεωφορείο όμως όσο και αν περίμενα δεν περνούσε..
Ρωτάω το περίπτερά και μου λέει πως Σάββατο βράδυ τα δρομολόγια σταματάνε στις 11.
-Μάλιστα , λέω μέσα μου. Σκασίλα μου κοντά είμαι ούτε τρία τσιγάρα δρόμος δεν είναι.
Θα πάω με τα πόδια…

Ξεκίνησα το λοιπόν με τα πόδια και σιγοτραγουδόντας και καπνίζοντας και χαζεύοντας τις βιτρίνες και το φεγγαράκι που με οδηγούσε και σαν έφτασα ένα τετράγωνο πρίν το σπίτι μου, εκεί στο πεζοδρόμιο κάτω και όπως φώτιζε η λάμπα του δήμου κοιτάω και τι να δώ. ?
Το κοιτούσα, το ξανακοιτούσα και δεν πίστευα στα μάτια μου..
Ένα ολόκληρο ,γυαλιστερό πεντοχίλιαρο..
-Μπά, λέω , δε γίνεται.. Κάποια πλάκα μου στήνει η τύχη μου..Τώρα που έφτασα σπίτι και δεν το χρειάζομαι τώρα να βρώ πεντοχίλιαρο.. ? Θα σε φτιάξω εγώ..

Την επομένη τη Κυριακή το μεσημέρι
παίρνω τα φιλαράκια στο τηλέφωνο και τους λέω…
-Μάγκες το βράδυ κερνάω σουβλάκια και μπύρες .
-Πάλι εσύ , μου λένε..τί έγινε σου έπεσε το λαχείο ?
- Όχι δεν μου έπεσε το λαχείο , με βρήκε ένα πεντοχίλιαρο
και μου γαργαλάει τη τσέπη.