Η καρδερίνα

Ενα κορίτσι,μια καρδερίνα
ένα μουτράκι μια σταλιά
Με τυραννάει ένα μήνα
μου έχει πάρει τα μυαλά.
…
Απο κλαράκι σε κλαράκι
μοιράζει όρκους και φιλιά
Και γω σαν ορφανό παιδάκι
τη καρτερώ στη εκκλησιά
...
Kάνε παπά μου μια λειτουργία
άναψε κι΄όλα τα κεριά.
Aν είναι η αγάπη αμαρτία
εγώ αμάρτησα βαριά .
…
Έδώ στα κρύα σκαλοπάτια
θα με’βρει κάποτε η νυχτιά.
Για της μικρής τα μαύρα μάτια
για μιά αλήτισσα καρδιά.