Ο φίλος μου ο Δήμος.

O φίλος μου ο Δήμος, ο φαρμακέμπορας, ο φαρμακοτρίφτης
είναι καλό και ξηγημένο παληκάρι.
Μα και μουρντάρης και ερωτιάρης μεγάλος.
Σάββατο βράδυ απαραίτητα θα βγεί μπουρδελότσαρκα.
Ο κόσμος να ρθεί τ’ανάποδα κείνος θα βγεί.

Το πρωί θα κάνει βέβαια σαν καλός νοικοκύρης
τις δουλειές που του αναθέτει η γυναίκα του.
{ σούπερ μάρκετ και τα σχετικά }.
μα το βράδυ θα πάει οπωσδήποτε τη βόλτα του στα μπαράκια.
Το πόσα θα χαλάσει τα έχει από πρίν κανονισμένα..
Τόσα για τη Σβετλάνα, τόσα για τη Νανά ,
τόσα για τη Νατάσα και τόσα εξτρα.
Γιατί κατά πως λέει και ο ίδιος δε ξέρεις ποτέ η νύχτα τι σου ξημερώνει..

Τούτο το συνήθειο του{ το βίτσιο ..όπως θες πες το}
δεν το κόβει με τίποτα ,
όπως δε κόβει και το να αγοράζει
κάθε βδομάδα λαχεία και μάλιστα στο ίδιο λήγοντα και στη ίδια σειρά .
Στο οχτώ...

Μια μέρα καθώς τόφερε η κουβέντα ρώτησα αφελέστατα…
-Καλά ρε Δήμο γιατί παίρνεις πάντα λαχεία στο οχτώ..
-Αυτό βρήκες και σύ να ρωτήσεις και σε είχα και για έξυπνο. ?
-Τι να ρωτήσω δηλαδή για τα μπουρδέλα και τα μπαράκια
που πηγαίνεις κάθε Σάββατο ?
-Ακριβώς φίλε μου ..αυτό να ρωτήσεις ..
-Και γιατί δηλαδή τι το ιδιαίτερο θα μούλεγες ..?
-Είπες πηγαίνω μα δε ρώτησες πως γυρνάω
-Πως γυρνάς δηλαδή δεν καταλαβαίνω
-Με οχταράκια φίλε μου με οχταράκια..
Για τούτο παίρνω λαχεία στο οχτώ ..
Για να ρεφάρω..!!!