κλείνεσαι σ' άδεια φυλακή.
Τη μοναξιά σου μαστορεύεις
πίνεις το ξύδι για κρασί .
Σφαλίζεις πόρτες, μάτια, χείλη
αναστενάζεις σιωπηλά.
Ρίχνεις νερό μες το καντήλι
κι' ο πόνος με πετροβολά.
Πες μου τι σούκαναν καλή μου
και κουβαλάς τέτοιο σταυρό.
Άσε με πλάι σου ακριβή μου
να σταυρωθώ ,ν'αναστηθώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου