Μοιάζουν ναυτάκια που ξεμείναν στα λιμάνια.
Σαν εθισμένα τριγυρνούν μες τα δωμάτια
Μια στάλα ψάχνουν ουρανό σαν τα χαρμάνια.
Ουρλιάζει ο αγέρας στη σκεπή σαν λυσσασμένος
Τα κεραμίδια σπαρταράνε από το το φόβο
Ο γέρος βράχος στο μουράγιο μεθυσμένος .
Ζητάει πίστωση καιρού και νάχει λόγο
Βρίζει ,σφυρίζει ο χιονιάς μες τα σοκάκια
Σαν σκύλος πούφαγε κλωτσιά και αλυχτάει
Πιάσαν τα πόστα οι νιφάδες στα παγκάκια
Κι΄ η ανθισμένη μυγδαλιά χαμογελάει .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου