Σβήστηκε η ανατολή

Κλείσανε τ’ ονείρου οι δρόμοι
κ'ι άλλη μια φορά ακόμη
με μουσκεύει η βροχή .
Λασπωθήκανε τ' αστέρια
βούλιαξαν τα μεσημέρια
και μικρύνανε οι καιροί

Κάποιοι με πότισαν χολή
κάποιοι ωραία λόγια
και σβήστηκε η Ανατολή
και ζω μες τα κατώγια.

Βούρκωσαν μάτια και λέξεις
που να δεις τι να προσέξεις
με κατάπιε η σιωπή .
Δεν ξέρω αν ζω η αν πεθαίνω
δεν θυμάμαι τι διαβαίνω
έχω δανεική ψυχή.

Κάποιοι με πότισαν χολή
κάποιοι ωραία λόγια
και σβήστηκε η Ανατολή
και ζω μες τα κατώγια.

Σφύριξε ξανά το τρένο
να πιαστώ δε προλαβαίνω
μήτε κι’ έχω αντοχή.
Ούτε σαν λαθρεπιβάτη
σαν κουκίδα μες το χάρτη
δεν με θέλει η ζωή.