να σου πω το σ’ αγαπώ
δε πιστεύω πια στα θαύματα.
Εγώ είμαι ένα ρεμάλι
ένα άδειο τσουβάλι
ένας σωρός χαλάσματα.
Εσύ είσαι κορίτσι για σπίτι
τρυφερό σαν σπουργίτι
που ψάχνει νάβρει φωλιά.
Μα εγώ δεν έχω πατρίδα
και όσα έζησα και όσα είδα
στη λαιμό μου μαύρη θηλειά..
Με σώζει μονάχα η τρέλα
του μυαλού μου το πήγαινε-έλα
και μια εμμονή .
Δε θέλω να περάσουν κι΄άλλοι
σαν και μένα, σαν άδειο τσουβάλι
τέτοια ανώφελη ζωή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου