φτιαγμένη , με χώμα και αίμα
κρύβω στα στήθη εντός μου,
σκαρίφημα του άλλου μου κόσμου.
Όπου αφέντης η δούλος κανένας
κι' όσοι έχουνε σώας τας φρένας
συλλογιούντε τι έχουνε κάνει
πόσα απίδια ο σάκος τους βάνει
βλαστημούν, καταριούντε και βρίζουν
που τη τύχη του άλλοι ορίζουν
και οι άλλοι , οι τρελοί, οι φευγάτοι
δίχως δόρυ , μα δίχως και άτι
βάφουν πίσω τους μαύρη τη πέτρα
πετούν βέλη μα και τη φαρέτρα
γυρίζουν σ' εκείνους τις πλάτες
καρτερούν εχθρούς κι' Εφιάλτες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου