και μένα σου στιχάκι,κάθε πρωί ,σαν ημερήσια διαταγή,
στο τοίχο με κολάς και με καλημερίζεις.
Κι' ολο ελπίζω πως κάποτε θα τελειώσουν τα χαρτάκια,
πως κάποτε θα στερέψουν τα στιχάκια σου.
Δεν είμαι μάτια μου κάτι το ξεχωριστό ,κάτι το ιδιαίτερο, να με στολίζεις με καλολογικά στοιχεία και να μου προσδίδεις αρετές και προτερήματα.
Σαν να είμαι εντεταλμένος,όσα φαντάζεσαι για μένα,κάθε πρωί,εγώ να έχω.
..Έτσι που το πάς εσύ και κατά λάθος να κάνω τη στραβή..
Εσύ θα πληγωθείς...εμένα θα μισίσεις ..και πρώτη θα λακίσεις.
Άνθρωπος είμαι ..απλός... συνηθισμένος.
Ένα φιλί, μια καλημέρα,ένας καφές κι' ενα τσιγάρο , μου είναι αρκετό.
Και μάθε και τούτο.
Δεν μου αρέσουν τα στιχάκια σου.
Μισώ τα κίτρινα χαρτάκια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου