Πάρε κουμπάρε μ΄

Κάποτες μια γριά ,παραφυλούσε την αχλαδιά της
μη της κλέψουνε τ'αχλάδια.
Τα αχλάδια ομως  ωρίμαζαν  και αφού κανείς δε τα μάζευε
και πόσα να φάει η γριά , πέφτανε καταγής και σάπιζαν.
Η γριά όμως εκεί ,καραούλι, δε το κουνούσε ρούπι.
Διαβάτης που περνούσε , νηστικός και κουρασμένος,
ρώτησε τη γριά αν θα μπορούσε να μαζεψει μερικά
να φάει , να κόψει  τη πείνα του.
Τότες η γριά ,δείχνοντας τα πεσμένα αχλάδια ,
γλυκά και καλοσυνάτα του λέει.
-Πάρε κουμπάρε μ' ..για τα γουρούνια τάχουμε.

Σημ. Ας  βάλουμε  στη θέση της γριάς την εξουσία
και στη θέση του διαβάτη το λαό
και αντί για αχλαδιά πείτε πως είναι η χώρα μας και ας αναλογιστούμε..
Πόσο γλυκά και καλοσυνάτα η εξουσία , μέσω διάυλων και Μ.Μ.Ε.
μας πλασάρει τα ληγμένα και τα σάπια και πως κείνη
κρατάει για τη πάρτη της τα γερά και τα καλά.

Σημ.1. τάδε είπε Kakius και αμαρτίαν έχει..
καθότι πίσω έχει η αχλάδα την ουρά
και δεν ξέρει πόσα απίδια βάνει ο σάκος.