Το πορτοφόλι

Στης Κυριακής μου το περίπατο το πρωινό,
εκεί στη στροφή του Ναυτικού νοσοκομείου,
δίπλα σε ένα κόκκινο αμάξι,
στο πεζοδρόμιο πάνω ,
βρήκα ένα τροφαντό δερμάτινο πορτοφόλι..

Φίλος που συναντηθήκαμε μου είπε…
Άνοιξε το ,να δούμε και να καταμετρήσουμε τι έχει μέσα
μη σου πούνε μετά όταν το παραδώσεις ότι ξάφρισες τίποτα.
Και το ανοίξαμε και καταμετρήσαμε και είχε μέσα….

α} 530 ευρώ { 10χ50 ..1χ20 και 1χ10 }
β} αστυνομική ταυτότητα..
γ} τέσσερις κάρτες τραπεζών
δ} εισιτήρια διαρκείας της ΑΕΚ
ε} κάρτα μέλους από κλάμπ φιλάθλων της ΑΕΚ.
ζ} και κάρτα ανεργίας.

-Τώρα που είδαμε τι έχει μέσα ,μου λέει ο φίλος ,
μόλις πας σπίτι βρες το τηλέφωνο του και πάρτον να ρθεί να το παραλάβει..
Μη τρέχεις σε αστυνομίες και μπλεχτείς…

Πράγματι όταν γύρισα σπίτι,βρήκα το τηλέφωνο του
και αφού βεβαιώθηκα ότι είναι δικό του,
του είπα να έρθει να το παραλάβει..

Ήρθε και ήταν ευγενικό παλικάρι και μάλιστα προσφέρθηκε
να μου δώσει και τα εύρετρα και με το παραπάνω..
Μά για μένα δεν ήταν αυτό το ζητούμενο και αρνήθηκα ευγενικά...
Εμένα άλλο με προβλημάτισε και δεν άντεξα και την έκανα την ερώτηση…

-Φαίνεσαι καλό και ευγενικό παλικάρι ,του είπα ,
αν επιτρέπεται τη δουλειά κάνεις ?
-Με το πατέρα μου δουλεύω , μου απαντά, έχουμε βιοτεχνία με κουφώματα αλουμινίου. Αν χρειαστείτε κάτι ξέρετε που θα με βρείτε…
-Ευχαριστώ πολύ, λέω, ρώτησα να γιατί είδα τη κάρτα ανεργίας σου…
-Α τι κάρτα …. Την έχω για τα ψιλά μου..
Αφού μπορώ να παίρνω επίδομα γιατί να τους το χαρίζω..
-Μα αφού δουλεύεις ?
-Α δε φαίνομαι πουθενά εγώ..
η εταιρεία είναι στο όνομα του πατέρα μου..
-Μάλιστα ..να πας στο καλό αγόρι μου…

Δεν συνέχισα τη κουβέντα, δεν θα είχε νόημα
και δεν θα έβγαζε και πουθενά..
Άλλωστε τι είμαι εγώ και ρωτάω ?
Εγώ ένας απλός άνθρωπος είμαι…

Σημ.. η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή
και δεν έχει να κάνει με τους πραγματικά χιλιάδες ανέργους
που δεινοπαθούν να πάρουν ένα επίδομα φτώχειας..