Η συνήθεια

Πώς ξεφεύγεις απο μια συνήθεια που σε μαραζώνει ?
Πώς αλλάζεις αλλάζεις μια διαδρομή που σε ξέρει σαν
γύφτικο σκεπάρνι και καταπίνει κάθε μέρα τα βήματα σου.?
Τούτα αναρωτήθηκα ένα Ανοιξιάτικο πρωινό και είπα δεν πάει άλλο.
Μου ξύνιζε να με έχουν δεδομένο, να με ξέρουν,
να με διαβάζουν σαν ανοιχτό βιβλίο.
Από το σπίτι στη δουλειά, κουράστηκα τις ίδιες καλημέρες να ακούω,
βαρέθηκα τις ίδιες φάτσες να βλέπω,
τα ίδια τσιγάρα και την ίδια εφημερίδα, στον ίδιο περιπτερά να παίρνω.
Α...!!! τούτος ο περιπτεράς που όλα τα ήξερε και μυστικό δεν κρατούσε
και όσο νάναι λιγουλάκι καρφί της αστυνομίας ήτανε.
Μα τόβαλα σκοπό να τ'αλλάξω τα πράγματα και τα άλλαξα.
Τρία στενά παραπάνω ήταν η επιλέον διαδρομή,
μα μου άρεσε γιατί ήταν φρέσκια και κύλαγε σαν νάτανε νεράκι.
Κι έπειτα βρε αδερφέ μπόρεσα να αλλάξω και μάρκα τσιγάρα και άλλη εφημερίδα να διαβάσω χωρίς να δώσω εξήγηση και λογαριασμό σε κανέναν.
Εγω άλλαξα,μα ο περιπτεράς είχε άλλη άποψη και πρίν περάσουν πέντε μέρες μέρες
{ σαν να άργησε λιγάκι,νωρίτερα τον περίμενα } ήρθε και με βρήκε.
-Τί έγινε , μου λέει, χάθηκες ..είσαι καλά ?
-Μια χαρά..πολύ καλά ..
-Τότε γιατί δε περνάς....έκανα κάτι ?
-Όχι τίποτα δεν μου έκανες, απλά άλλαξα διαδρομή.
-Έτσι στα καλά καθούμενα ?
-Γιατί θές αιτία και αφορμή ?
-Όχι ..να παράξενο μου φαίνεται..
- Μη σου φαίνεται παράξενο φίλε μου.Βαρέθηκα κάθε μέρα την ίδια διαδρομή,
βαρέθηκα τις ίδιες φάτσες και τις ίδιες καλημέρες
 και ακόμη βαρέθηκα να βλέπω κάθε μέρα εσένα.
Απλό είναι.!!