Κρανιου τόπος

Κρανίου τόπος η ζωή μας
σταυροί και άνυδρες ψυχές
Σάν να μη διάβασε κανείς μας
ποτέ τις Δέκα Εντολές

Χρόνια και όνειρα σχισμένα
που δεν τα φόρεσε κανείς
Τα σ' αγαπώ παρατημένα
στο κήπο της Γεσθημανής.

Τώρα πλαγιάζει η νύχτα μόνη
και δεν χαράζει το πρωί
Χιονιάς τα σήμαντρα παγώνει
και η Ανάσταση αργεί..
Σημ.
Ενα μεσημέρι χειμωνιάτικο με το βοριά να σκίζει το μέτωπο
και τις νιφάδες του χιονιού να απλώνονται σαν παλλακίδες ανάλαφρα
στις στέγες και τα πεζοδρόμια εδέησε ο Θεός να βρω ταξί .
Ξυλιασμένος και γυρτός χώθηκα βιαστικά στο μπροστινό κάθισμα .
Πίσω μου μια κύρια με καλωσόρισε ευγενικά .
Αντί χαιρετισμού σαν μανιακός φασίστας είπα…
-Γρήγορα ένα στυλό κι’ ένα χαρτί δώστε μου
Έτσι το ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟΣ πήρε σάρκα και οστά και τον ταρίφα
να καμαρώνει σαν γύφτικο σκεπάρνι..
-Να το πεις κάποτε. να το γράψεις ,στο δικό μου ταξί γράφτηκε ..
Καλέ μου φίλε το λέω τώρα ..στο δικό σου ταξί γράφτηκε κι΄εγινε και τραγούδι
Καλούς δρόμους να έχεις πάντα