Δημήτρη...!!

Δεν ανησυχούσα μήπως δεν έρθει και δεν καιγόμουνα κιόλας.
Άλλωστε το προηγούμενο βράδι γνωριστήκαμε σε ενα μπαράκι
και δεν είχα απαιτήσεις.
Τι κι΄αν φιλιθήκαμε και μούδωσε το λόγο της
κι' άλλες μου δώσαν όρκους και φιλιά και τις περιμένω ακόμα.

Μα τούτη η μικρή { τι μικρή δηλαδή..γυναικάρα με τα όλα της..
απορώ και γω πως τη ψάρεψα }
είχα μια ελπίδα πως θαρθεί και πράγματι ήρθε.
Όλο νάζι και χάρη και η φωνούλα της όπως την άκουσα καθαρά
χωρίς τη βραχνάδα της νύχτας ,με ξάφνιασε.

Είπαμε,τόσο όμορφη μέρα που ήταν, αρχές καλοκαιριού,
να πάμε για κανένα μπάνιο.
Ξεκινήσαμε λοιπόν.Εγώ δεν οδηγούσα ,ούτε και ήξερα να οδηγώ
και δεν είχα και αμάξι.
Οδηγούσε εκείνη και ήρθε όπως μου είπε με το μικρό αμάξι της οικογένειας.

Η παραλία δεν είχε κόσμο, μπορώ να πω πως ήταν σχεδόν άδεια ,
ίσως γιατί ήταν ακριβή ,μα ήταν καθαρή και το προσωπικό της φιλόξενο.
Αφου βολευτήκαμε, εγω κάτω απο την ομπρέλα στον ίσκιο
και κείνη στον ήλιο απλωμένη , πασαλειμένη στα λάδια ,
εγω να καπνίζω και να απολαμβάνω κρυφά τις καμπύλες της
και κείνη να ξεφυλίζει ενα κουτσομπολίστικο περιοδικό,
σε λίγο ακούστηκε η φωνούλα της ,η ναζιάρικη , η τσιριχτή.

-Δημήτρη να σε ρωτήσω κάτι ?
-Ορίστε
-Θα βλεπόμαστε και το χειμώνα ?
-Τι πράμα ?
-Να μωρέ εδω γράφει πως οι έρωτες του καλοκαιριού
κρατάνε συνήθως πολύ λίγο για τούτο σε ρωτάω.
-Μα εμείς......
-Τι εμείς ?
-Μα μείς ακόμα δε σμίξαμε..
-Τι δε σμίξαμε ..
-Δε σμίξαμε ..πως το λένε ..
-Δεν έχουμε κάνει ακόμα σεξ ?

Ωχ.. κεραμίδα ήρθε κατακέφαλα ,σβουριχτή και τι λένε τώρα ?
Καλά το ψιθύριζα απο χθές μέσα μου, μα δεν με άφηναν
τα μεγάφωνα του μπαρ να το ακούσω.
Γκομενάρα ναι, μα κάτι πανω της δε μου κολάει.
Ίσως ο τρόπος που μιλάει, δε ξέρω και αυτός ο ήλιος που βαράει αλύπητα ,
σίγουρα κάποιο κομμάτι απο τη φαιά της ουσία θα εχει κάψει, δε γίνεται αλλιώς
και πρίν προλάβω να συνέρθω, ήρθε και δεύτερη.

-Πάμε μου λέει και σηκώθηκε αμέσως πάνω
-Που να πάμε ?
-Να κάνουμε σεξ
-Που πως ?
-Εκεί στη καφετέρεια

Ελα Θεέ μου ,τι λέει τώρα το πλάσμα , μα αφου με τραβούσε επίμονα ,
την ακολούθησα.
Στη διαδρομή, σχεδόν συνομωτικά, αλλά άνετα,απλά ,γαργαλιστικά ,
μου εξήγησε το σχέδιο της και φτάνοντας μου είπε.

-Εκεί ..σε κείνον πήγαινε ..

Πλησίασα το γκαρσόνι , με τρακ πολύ και αφού έχωσα στη τσέπη του
ενα πανηντάευρο,του ψιθύρισα το αίτημα μας
Δε ξαφνιάστηκε ,μόνο κύταξε την Αργυρώ που έστεκε παράμερα
χαμογέλασε και έβαλε στη παλάμη μου το κλειδί

-Εκεί στα WC του προσωπικού μου είπε .

Προχωρήσαμε αθόρυβα ,διακριτικά
και αφου γύρισα δυο φορές το κλειδί στη πόρτα
αφέθηκα στα χέρια της .
Εκείνη με βαριές ανάσες , σαν ιέρεια, σαν σκηνοθέτης ,
κανονίζοντας τέλεια τις γωνίες λήψης,
και ζουμάροντας και αλάζοντας τα πλάνα ξανά κα ξανά με κορύφωσε.

Στο γυρισμό ξανά η φωνούλα της , ξανά τα ίδια .
-Λοιπόν Δημήτρη τι λές τώρα θα βλεπόμαστε και το χειμώνα ?
-Αργυρούλα μου,ασε να περάσει το καλοκαίρι και βλέπουμε για το χειμώνα.
-Α..δε ξέρεις εσυ.
-Τι να ξερω ?
-Αύριο φεύγουμε
-Ποιός φεύγει ..?
-Η οικογένεια μου, όλλοι ,πάμε στο νησί..
-Και πότε γυρνάτε ?
-Μετά το καλοκάιρι..
-Καλά ο πατέρας σου δεν δουλεύει ?
-Δουλεύει απο το σπίτι μας στο νησι
-Και τι δουλειά κάνει ?
-Είναι αντιπρόεδρος στην OMIKRON BANK

Όπααα..νάτα μας.. για τούτο φαγώθηκε να μου μιλά για χειμώνες ..

-Εεε Δημήτρη ..δεν μου απάντησες ..
-Ενα λεπτό σε παρακαλώ Αργυρούλα μου θα σου απαντήσω .
Πρώτα όμως πες μου κάτι. Πως ήξερες πως το γκαρσόνι θα μας άφηνε
κα μάλιστα θα μας έδινε και το κλειδί ?
-Έτσι το ήξερα ,λοιπόν τι λές θα βλεπόμαστε και το χειμώνα ..?

Δε δίστασα καθολου. Την αγκάλιασα τρυφερά,
τη φίλισα γλυκά στο λαιμουδάκι της
και της ψιθύρισα σιγανά στ' αυτί, χωρίς να ντρέπομαι για το ψέμα μου.

-Ναι Αργυρούλα μου.. Θα σε περιμένω, θα βλεπόμαστε και το χειμώνα.

Τελικά είναι αλήθεια.
Της αμμουδιάς οι έρωτες κρατούν μονάχα μια μέρα.