Ένα τσιγάρο δρόμος..

Ένα τσιγάρο δρόμος είναι για μένα ο πόνος.
Μπόρα και θα περάσει.
Αφήνω χνάρια στη χαρά,να ρθεί να με προφτάσει.
Καί δεν με νοιάζει που πονώ,μήτε που είμαι μόνος.
Άλλο με κόφτει,τώρα δα και μ' έχει νευριάσει.
Μούσκεψε το τσιγάρο μου και δεν μπορεί ν' ανάψει.

Θέλω τους νεκρούς μου να τους κλαίω μόνος
και τους ήρωες μου να τους σβήνει ο χρόνος

Δυο στάλες είναι η χαρά ,μια Κυριακή μια σχόλη.
Βρύση που σιγοστάζει και πάει η ζωή μας όλη.
Όχι και πως με νοιάζει. Άλλο με κόφτει τώρα δα
και μ έχει νευριάσει ,που νάβρω ένα κανάτι.
τις στάλες να μαζέψω, νάχω να δίνω να κερνώ
το ταπεινό διαβάτη .
Μ’αρέσει να σκορπίζομαι στα τέσσερα σημεία
Νάχω πατρίδες χίλιες δυο κι’ όχι μονάχα μία.