Με δανεικό λάδι

 Βελισάριος ένα όνομα που δεν έχω.

Κάθε φορά που περνούσα από το στενό της θείας της Xρυσαφένιας ,
μικρό παιδί ,ένοιωθα περίεργα.
Ευχόμουν να μην είναι εκεί ,στο σκαλάκι της,
καθισμένη μπροστά στη πόρτα της,όπως το συνήθιζε .
Άλλοτε πλέκοντας τη ρόκα της, άλλοτε καθαρίζοντας χόρτα ,
άλλοτε κεντώντας και ακόμη έτσι χωρίς τίποτα να παλεύει,
απλά πίνοντας το απογευματινό της καφεδάκι και απολαμβάνοντας τη δροσιά..

Ήξερα τι με περίμενε και δεν ήθελα να το ζήσω άλλη μια φορά .
Μα πάντα ήταν εκεί σαν να ήξερε πότε θα περνούσα ,
σαν να προλάβαινε τη σκέψη μου.
Αργότερα κατάλαβα , πως καμμιά μαντική ιδιότητα δεν είχε .
Απλά άκουγε τη φωνή μου και τα βήματα μου όταν κινούσα από το σπίτι μας
να βγω στο δρόμο και να παω στην αδερφή μας που είχε παντρευτεί
και έμενε δυο στενά παρά πέρα.

Άκουγε τη φωνή της μάνας μου ,άκουγε τις ορμήνιες και τις εντολές της ..
-Πρόσεχε και μην αργήσεις και μην ξεχασεις να της πεις τούτο,το άλλο, κείνο .
Έτσι ,κάθε που περνούσα από το κονάκι της της
η θεία η Χρυσαφένια ήταν εκεί να με περιμένει
και γω να ακούω και πάλι τα ίδια και τα ίδια
και να τραβιεμαι παράμερα να αποφύγω το σφιχτοαγκαλιασμά της ,
που ένοιωθα ότι με έπνιγε και τα χα'ι'λογήματα της και τα φιλιά της .

- Που πας μωρέ , να φωνάζει η Θεία και να την ακούει όλλη η γειτονιά .
Εγώ μωρέ είμαι η Νονά σου , δικό μου ήταν το λάδι που σε βαφτίσανε ,
έλα να σε φιλέψω .

Εγω όμως που να σταθώ, ξεγλιστρούσα σαν το χέλι και χανόμουν στη γωνία .
Με έίχε τρομάξει τούτη η συμπεριφορά της κι’ επειτα κάθε φορά τα ίδια ?
και από πού κι’ ως που Νονά μου ?
Εμένα Νονός μου είναι ο Ντίνος ο Λ..απο το διπλανό το χωριό.
Έχω και το όνομα του .. αα.. μάλλον θα τα έχει χαμένα η Θεία..

Όποτε το έλεγα στη μάννα μου , πάντα την ίδια απάντηση είχα ..
-‘Αστην.. μη τη ξεσυνερίζεσαι ..μεγάλη γυναίκα είναι . θεία σου είναι.

Στερνοπούλι εγω τότες, μικρό παιδί, το άφηνα, το ξεχνούσα
και δεν είχα και χρόνο να χαραμίσω
Τι να κάνω δηλαδή , να αφήσω τα παιχνίδια μου
και να ασχοληθώ με τη γριά τη Θεία ?

Η μάννα μας ,αφότου έφυγε ο πατέρας δεν έβγαινε πια στη γειτονιά ,
μόνο ίσα με το σκαλοπάτι έβγαινε έξω από τη πόρτα .
Έτσι έκρινε πως έπρεπε να κάνει και έτσι έκανε και μείς , τα παιδιά της ,
δεν τη ρωτήσαμε και δεν την πιέσαμε ποτέ
και παντα κάναμε τα θελήματα που μας έλεγε.
Ούτε στην εκκλησία δεν πήγαινε που τόσο ήθελε.
Είχε όμως ένα ραδιοφωνάκι και από κείνο ακουγε τη λειτουργία.
Πίστευε πολύ και με θέρμη στο Θεό και γώ δίπλα της χωμένος στο φουστάνι της
και τριγυρνώντας μες τα πόδια της,άκουγα τη γλυκιά λαλιά της να ψέλνει ..
Να ψέλνει υπέροχα και πολλές φορές να παραπονιέται σιγανά..

-Αχ τόσα αγόρια έβγαλα ..τόσους άντρες και να μην αξιωθώ
να δω έναν να γίνει παππάς.
Εγω αφελέστατα ρωτούσα και απάντηση δεν έπαιρνα ..
-Ποιος να γίνει παππάς μάνα?

Όταν λίγα χρόνια αργότερα αρώστησε και λίγο πριν φύγει
στην Αθήνα στους γιατρούς ,
μια μέρα με κάλεσε καντά της και μου είπε..
- Τώρα που ξεπετάχτηκες και καταλαβαίνεις άκουσε με..
Εσύ ήθελα να γίνεις παππάς και τα είχα όλλα στο μυαλό μου κανονισμένα
και το όνομα που θα σε βαφτίζαμε και το μοναστήρι που θα σε έστελνα ..
-Εμένα ήθελες ?
-Ναι εσένα.. μα δεν με άφησε ο μεγάλος σου ο αδερφός ,
όπως δεν με ακούσανε και στα βαφτίσια σου και σου δώσανε άλλο όνομα.
-Άλλο όνομα ? και καλά εσύ πως ήθελες να με βαφτίσουνε ?
-Βελισάριο
-Και πως με βγάλανε Κων/νο ?
-Ας όψεται ο νονός σου ο Ντίνος .. σούδωσε τόνομα του ο νταής ....
που βαφτίσια ήθελε να κάνει και ούτε το λάδι δε θυμήθηκε να φέρει.
- Και δε μούβαλε λάδι ?
-Τι λές και συ τώρα..γίνεται βάφτιση χωρίς να βάλουνε λάδι ?
Πήρε δανεικό και σε βάφτισε
- Δανεικό ?
-Ναι δανεικό ..ήρθε που λές καμαρωτός καμαρωτός καβάλα στο άλογο του,
να σε βαφτίσει και δεν έφερε λάδι μαζί του.
Σκέφτηκε το λοιπόν αντι να γυρίσει στο χωριό του πίσω
και να ξανάρθει με το λάδι ,
δανείστηκε ένα μπουκάλι λάδι και σε βάφτισε .
Κατάλαβες τώρα ? δε φτάνει που σε βάφτισε με δανεικό λάδι ,
σου έδωσε και άλλο όνομα.

-Και από ποιόν δανείστηκε το λάδι?
-Από τη Θεία σου τη Χρυσαφένια .
-Ααα για τούτο η θεία λέει πως είναι νονά μου ?
-Ε πως αλλιώς να γίνει ? Νονά σου είναι .Δικό της λάδι σου βάλανε
Σάμπως της το επέστρεψε ποτέ ?
-Μάλιστα..καλά μάννα... σιγά και τι έγινε ?
-Δε ξέρεις εσύ ...

Δεν ήξερα εγώ
Εφυγε νωρίς και δε χάρηκε να με δεί και γω δεν αξιώθηκα
ποτέ στ’ αλήθεια να της πώ

-Μάνα μη στενοχωριέσαι...
Με δανεικό λάδι, με άλλο όνομα και χωρίς να γίνω παππάς .
καλά πορεύτηκα μέχρι τώρα και όσα ήθελες να μάθω,τα έμαθα ..
Άλλωστε ούτε τα λάδια ,ούτε το όνομα, ούτε τα ράσα κάνουν τον άνθρωπο .

Και σε σένα Θεία Χρυσαφένια έχω να πω τούτο..
-Ναι είμαι βαφτισιμιός σου ..είχες δίκιο