Για τ’ άγια και ιερά μου που ξεφτίσανε
τα γράμματα που μείνανε κενά
τα πάθη μου που μαρτυρήσανε
τα περασμένα και τα τωρινά
αγάπη τρέφω πλέρια.
Γιατί με μάθανε πως η ζωή η πουτάνα
κι ο νταβαντζής ο θάνατος
αίμα ρουφάνε κι οι δυό από τη ίδια στάμνα
κανείς δεν είναι αθάνατος
ούτε και τα αστέρια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου