Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

Σαν ζιγκολό

Τροχιοδρομείς πανω στη πλάτη μου
πηγαίνεις κι΄έρχεσαι.
Μου λές πως νοιάζεσαι για πάρτη μου
κι όλο νάμαι καλά μου εύχεσαι.

Μου εύχεσαι νάμαι καλά
να βρίσκεις θέση να παρκάρεις το κορμί σου.
Και γω να λέω σ’ άγαπώ μηχανικά
σαν ζιγκολό στη δούλεψη σου.

Κι όταν δεν θα περνάει η μπογιά
κάποια βραδιά σαν το στιμένο το λεμόνι
θα με πετάξεις στα αζήτητα
σαβανομένο μ΄ενα κίτρινο σενόνι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου