Έχεις πάντα στο συρτάρι,
φυλαγμένα τα τραγούδια
μες το άλμπουμ το φεγγάρι,
φυλαγμένα τα τραγούδια
μες το άλμπουμ το φεγγάρι,
στο ψυγείο τα λουλούδια.
Δε μοιράστηκες ποτέ σου
ούτε και το πυρετό σου
κράταγες και τις ευχές σου
μόνο για το εαυτό σου.
Μα κανείς δεν νοιάζεται
τι έχεις φυλαγμένα.
Χαρές που δεν μοιράζονται
είναι κεριά σβησμένα.
Κυριακή γιορτή και σχόλη
μια μερίδα από τα ίδια
κι΄όταν σε καλεί η πόλη
κι΄όταν σε καλεί η πόλη
κλείνεις και τα παραθύρια
Μα θαρθεί και ο καιρός σου
Μα θαρθεί και ο καιρός σου
τότες τη πικρή αλήθεια
Δεν σε ξέρω δυστυχώς
δεν σε γράφει η ζωή.
Κι άπο πίτα που δεν τρώω
δεν με νοιάζει κι αν καεί.
Δεν σε ξέρω δυστυχώς
δεν σε γράφει η ζωή.
Κι άπο πίτα που δεν τρώω
δεν με νοιάζει κι αν καεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου