Δυο δράμια ουρανός

Δύο δράμια ουρανός
μια σπιθαμή χαρά
ήταν όλη η σοδειά
κι΄έγινε μεμιάς καπνός.

Μ’ένα φύσημα του αγέρα
ξεφλουδίστηκε η αγάπη
νύχτα έγινε η μέρα
και μας μείνανε τα λάθη.

Με το πρώτο μας το χιόνι
με τη πρώτη τη νιφάδα
πέταξε σαν χελιδόνι
χάθηκε μες την αντάρα.