και είπαμε τα λόγια ας γίνουν πράξη.
Μα την εγκαταλείψαμε όμως στη στιγμή.
Σκοπός, δεν ήθελε κανείς μας να φυλάξει.
Και ξέβαψε,ξεθώριασε η γραμμή.
την έσβησε ο αγέρας κι΄ο καιρός.
Κι ένα πρωί στη δική μας την αυλή
χάραξε τη δική του ο εχθρός.
Μας μάντρωσε στο ίδιο μας το σπίτι.
Σήκωσε τείχος αψηλό με πολεμίστρες.
Τώρα θωρούμε ουρανό απ΄το θολό φεγγίτη
Και κλαίμε κι’ οδυρόμαστε σαν τις μοιρολογίστρες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου