Μες το μυαλό μου σήμαντρα.
Μου κρώζει ο τελώνης.
Καρφώθηκαν τα μάτια μου στο διπλανό γιαπί.
Φυλάει τα έρμα ο φόβος μου.
Πρόσεξε μη ζυγώνεις.
Αδειάσανε οι ώρες μου. Χάθηκε το φεγγάρι.
Λειψά καράβια στη στεριά, ξεμείναν οι ψυχές.
Τρύπωσε μες τη κάμαρα χωρίς αιδώ και χάρη
νύχτα αλήτισσα, γυμνή,με δίχως συστολές.
Αν κλείσω το παράθυρο,στριγγλίζουνε οι γρίλιες.
Θέλουν και κείνες λάδωμα, μα σώθηκε το λάδι.
Απέναντι στο καπηλειό, στραγγίζουν τις μποτίλιες.
Ίδια ρημάδια τα κορμιά,τα θρέφει το σκοτάδι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου