Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011

Περί δρυός

Ο εγωισμός του και η περηφάνεια του, τον κρατήσανε ζωντανό,
όταν τον στήσανε στη κορυφή του λόφου
να τον κάψουν οι εχθροί του και οι φίλοι.
Ο εγωισμός του και η περηφάνεια του φουσκώσανε τα στήθη του
και ξέρασαν αγέρα παγωμένο και σβήστηκαν οι φλόγες.
Απελπισμένοι οι ιεροεξεταστές εγκατέλειψαν τη καύση.
Κάποιος είπε ...
{Θα μας κάψει και μας μια μέρα ο Θεός.
Ήταν λάθος η φωτιά που ανάψαμε,
Λάθος τα ξύλα που διαλέξαμε
Δεν κάνουν καλή φλόγα τα ξύλα της πεσούσης δρυός}

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου