Η κορυφή

-Γειά χαρά σου  πατριώτη, εδώ είναι το Βελούχι ?
-τι με ρωτάς αφού μονάχος σου αποκρίνεσαι ?
-για να σιγουρευτώ. Τόσο δρόμο έφαγα για νάρθω
-εδω είναι. Κάτσε να σου ψήσω ενα καφεδάκι.Εδώ πάνω που ανέβηκες ,
 τόσο ψηλά που έφτασες , σου πρέπει ένας καφές  κι' ενα ποτήρι νερό  .
Τι ήρθες να κάνεις στο χωριό μας ?
-Να δω. Ν'αγναντέψω απο ψηλά. Να δουν τα μάτια μου πιο μακριά .
-κι' έκανες τόσο δρόμο μονάχα για να αγναντέψεις ?
-λίγο τόχεις αυτό ?
-πόσο σκοπεύεις να μείνεις ?
-πολύ..αν βρω κάπου να βολευτώ
-μείνε εδώ, στο σπιτικό μου.Όλο δικό σου.Τώρα πού ήρθες  εσυ ,
καιρός είναι να κατέβω και γω λίγο στα πεδινά
να δω τη κόρη μου και τα εγγόνια μου .
-πόσοι άλλοι μένουν στο χωριό ?
- κανένας, μόνος μου ήμουνα μέχρι νάρθεις εσυ .
-και πως δεν έφυγες και συ?
- περίμενα εσένα
-πως τόξερες πως θάρθω?
- πάντα υπάρχει κάποιος που θέλει νάρθει ,
ν' ανέβει πιο ψηλά, μα λίγοι το τολμάνε.
- και τι να κάνω μόνος μου εδω πάνω ?
- εσύ δεν είπες πως  ήρθες ν΄αγναντέψεις?
να δουν τα μάτια σου πιο μακριά ?
-ναι μα όχι μόνος
-άκου πατριώτη.Τί περίμενες νάβρεις ? Βάγια στρωμένα και ντουνιά να σε καλωσορίζει ?
Τόσο δρόμο που έκανες, τόσο ψηλά που έφτασες, σίγουρα θα κατάλαβες.
Όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις ,τόσο πιο μονάχος θάσαι.
Να δες.. κι' ο Όλυμπος μονάχος του στέκει εκεί πάνω.