τα έρημα τα καφενεία
Χωρίς ανασεμιά καμμία
γίνεται η μοναξιά συνήθεια
Γλυκύ βραστός και τσικουδιά
και ροζιασμένα χέρια.
Χειμώνες καλοκαίρια.
Η ίδια μυρουδιά
Ποιος να μιλήσει τι να πεί
έχουμε πάθει αμνησία.
Σπίτι, χωράφι, εκκλησία.
Η μόνη μας διαδρομή
Πότε θαρθεί ο θάνατος μας
είναι γραμμένο στο μαντήλι.
Κι αν το ξεχνά ο εαυτός μας
Μας το θυμίζει το καντήλι..
Αχ , τι ζωή ..αχ τι μιζέρια ..
Εδώ κανένας δε ζυγώνει.
Ίδια κλωστή ,ίδιο βελόνι
Βράδυ ,πρωί και μεσημέρια
Σημ..*{ κακό χωριό τα λίγα σπίτια } είναι παροιμία
πολύ γνωστή και λέγεται συχνά στα χωριά
όταν θέλουν να πουν με μια φράση πως περνάνε.
Και καταρρίπτουν με μιας το μύθο ..
{τι ωραία στο χωριό, στη φύση ..!!!}
Για τους επισκέπτες, τους πρωτευουσιάνους,
για μια επίσκεψη το καλοκαίρι σίγουρα.. …
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου